Microrredes eléctricas


No medio das discusións políticas deste intre podemos caer na tentación de esquecermos que, á fin das contas, todos os contendentes no campo das leis e os dereitos teñen necesidades ás que non van renunciar. Unha delas é a enerxía eléctrica, vector principal de civilización que cobre o globo.

No entanto, o globo requentado -en parte polos métodos antigos de xeración de enerxía eléctrica- está a sufrir mostras de rebeldía atmosférica con fenómenos esmagadores. E de atrás vén a preocupación global pola que vimos chamando ciberseguridade. 

Por pouco que se analice a situación, logo se ve que tanto agresións meteorolóxicas como ataques ás redes de datos poden causar cortes de subministración de electricidade en zonas urbanas e rurais. Curiosamente, todo ocorre cando a electrotecnia e a telemática permiten diminuír o tamaño dos desastres provocados nos grandes sistemas eléctricos. Cando a enerxía eléctrica entrou na sociedade como servizo, apareceron dúas tendencias para o dar. Unha partía de xerar a electricidade a pé de consumidor por medio de xeradores pequenos, cuxas potencias se axustasen á demanda; outra visionaba centrais de produción con grandes potencias para dar servizo a múltiples usuarios.

Co tempo triunfaría o segundo modelo, no que se garante un servizo uniforme para todo tipo de equipamento. Impúxose a normalización: a corrente alterna, en toda Europa a 50 hertzs e 220 volts. A lexislación favorece a supervivencia do modelo de grandes estruturas de xeración e distribución, coidadosamente interconectadas no continente.

Ora, grandes redes poden ter grandes fallos, que se evitarían coas microrredes a formaren parte das redes intelixentes. Cada microrrede ten un sistema de xeración conectado a elementos de consumo e acumulación. Cada rede menor conéctase a unha rede de superior nivel á que pode enviar enerxía sobrante ou da que pode adquirila se a necesitar. E ata aquí, desde o punto de vista técnico, todo en orde: tras máis dun século de usarmos a electricidade, sabemos como a intercambiar en perfectas condicións.

Neste contexto, as normativas da Unión Europea apuntan aos edificios enerxizados con «balance cero» fronte ao fornecedor (compañía eléctrica distribuidora); e a Comisión Europea sinala como «obxectivos exemplares» para o cumprimento da norma as instalacións das administracións públicas. O problema está en que algún país da UE, como España, carece de mecanismos legais para que se produza o intercambio entre redes menores e maiores de maneira que todos gañen: os donos das microrredes e as compañías eléctricas. Haberá, daquela, que lexislar ad hoc polo ben de todos.

A lexislación favorece a supervivencia do modelo de grandes estruturas de xeración e distribución de electricidade interconectadas no continente europeo

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
17 votos
Comentarios

Microrredes eléctricas