Leo na prensa que en Carballedo (Lugo) un home de 53 anos cortouse nunha perna cando cortaba en anacos unha árbore nun monte. A súa muller atopouno horas despois morto, desangrado, nunha estrada próxima á leira na que traballaba. Na noticia sinálase que estaba só e sen móbil.
Salvaríase se levase consigo ese aparello, omnipresente na nosa vida diaria? Tendemos a pensar que si. Pero había cobertura no monte no que traballaba? Quizá non, e por iso non o levaba encima. E se a houbese, a quen chamaría ao ver que non conseguía parar a hemorraxia?
Hai xente precavida que leva nos móbiles números de teléfono para diversas emerxencias: xerais (112), médicas (061), policía (091), Garda Civil (062)... Teríaos no seu o veciño de Carballedo? Quizá non.
O máis seguro é que chamase á súa muller, pero estaba ela na súa casa nese momento? Oiría o móbil? Sabería a quen acudir para poder axudarlle? Quizá non.
A miña nai, que morreu moito antes de que chegasen os móbiles ás nosas vidas, nestes casos adoitaba dicir: Tiña alí a súa hora… Eu tamén o penso.
O móbil ten poderes case máxicos, transformou a nosa forma de comunicarnos e de traballar, hoxe seríanos difícil vivir sen el. Pero cando se atopa coa Morte, o seu poder é semellante ao do amuleto que o home primitivo levaba colgado do pescozo.