Gústanos sentirnos parvos


Si. Só se explica así a xeneralizada ledicia que nos invadiu non só despois do documental falso sobre o 23-F elaborado pola equipa de Jordi Évole, senón tamén o asentimento xeneralizado e acrítico ás súas explicacións: que se así quería obrigarnos a pensar sobre o noso grao de aceptación da versión oficial, que se non é xusto que os documentos estean clasificados, que se nunca se fixera en España tal «experimento sociolóxico», que se Évole é o Welles español, e un longo etcétera de parvadas coas que agachar que o experimento era o produto dunha feroz loita pola audiencia. Polo visto, se nolo adubian ben coa dose de redes sociais, deixamos en suspenso o sentido crítico que supostamente nos ensina Évole e collémoslle o gusto a que nos tomen o pelo.

En realidade, esa é a única lección do suposto experimento, visto que parece que a xenialidade de Évole, de existir, non está na súa capacidade para aproveitar a merecida sona de xusticieiro da verdade para ser trampuzas un día e contarnos unha película no espazo de información que dirixe. Aos españois gústalles sentirse parvos, especialmente se llelo di aquel a quen outorgaron a condición de xenio sen comelo nin bebelo. Por tanto, e en virtude do mesmo experimento, deduzo que lles encanta que lles mintan. Só así se explica que nos marabille que nos conten unha divertida ficción sobre o 23-F, e que aturemos impasibles o discurso triunfalista de Rajoy desde a tribuna no debate sobre o estado da nación. Sendo así, aínda non entendo por que lemos tan pouco.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
41 votos

Gústanos sentirnos parvos