O alcoholismo en Galicia

XOSÉ ANDRÉ GAGO

OPINIÓN

08 sep 2003 . Actualizado a las 07:00 h.

PUBLICABA La Voz estes días largasío dato: máis de 8.500 conductores en Galicia deran positivo a alcohol nos controles da Garda Civil. Esto non é máis que o reflexo do que está a acontecer na sociedade galega: un altísimo índice de consumo de bebidas alcohólicas. O problema é un dos máis graves que padece Galicia, no eido da saúde, e curiosamente pasa case desapercibido, sobre todo para quen teñen a obriga de enfrontalo, os nosos lexisladores. Sei que esta loita é tildada de catastrofista, mesmo por moitos médicos que, como non, son bebedores habituais excesivos de bebidas alcohólicas. A cultura doméstica euroasiática sempre conviviu coas uvas, que ao se fermentaren en barricas de carballo deron lugar ao viño. Pero agora este brebaxe é exaltado coma se fora leite fresco. O viño non é inocuo. Sexa da casa ou de fora, como algún aproveitado quérenos vender. De cotío fálase da dieta mediterránea, que leva aceite de oliva, hortalizas e viño tinto coma se fora un elixir de longa vida. A verdade é que hai moito mito con interese comercial, e como di a profesora Menéndez -fisióloga de Oviedo- coa dieta mediterránea os xóvenes non creceron máis aló de 1,60. Eso entre outras moitas evidencias, e por exemplo non está demostrado que o consumo de viño tinto rebaixe os colesterois. Se pasamos do viño aos consumos de máis graduación, os problemas son a miudo fatais. Así como o tabaco, con ser moi perigoso, xamáis afecta ao goberno da conducta humana, o alcohol afecta moitísimo ao cerebro, producindo irritabilidade neurofisiolóxiga notable, con agresividade, desinhibición e conducta perigosa, perda de memoria, encefalopatías de todo tipo (Wernicke, Korsakov, etcétera) que por sí soas causan graves problemas individuais e de parella (mulleres maltratadas, nenos abandonados e maltratados, mulleres asasinadas a diario), repercusións tristes de por vida e outros atrancos sen conto. Non digamos xa que o uso e abuso (consumo cotián) de bebidas alcohólicas é tamén causante de cáncros de labios, lingua, esófabo (primeira causa), estómago, fígado, páncreas, hepatopatías terribles, que levan á cirrose hepática, de anterga dato entre outros para medir o número de alcohólicos nunha poboación. Por elo sorprende que unha sociedade como a galega tolere que os seus adolescentes e mozos pasen os fins de de semana e vésperas de festivos bebendo e bebendo xenebras, vodkas, augardentes, whiskys, calimochos, cervexas e toda canta pócima existe neses antros abertos ata a hora dos cantamañáns. E por riba, a inxesta descontrolada de alcohol é a porta de entrada de todalas outras drogadiccións. Hai que facer algo urxentemente. Se non, varias xeracións vanse perder nas estradas, nas saas de garda, nas ucis, nos asilos, nos hospitais psiquiátricos de longa estadía, nos centros pseudoasistencias que atenden pseudoprofesionais sanitarios, na abulia, na perda de emocións, de ilusións, de folgos para vivir. E máis grave aínda, no delirio de celos perigosísimo e no delirium tremens repetitivo, cara á demencia. Está fuera de toda duda que donde impera el terror no hay justicia ni jueces. Donde manda la fuerza, el avasallado no tiene a qué apelar. Allí el terror es la primera y a la vez la última instancia. El fanatismo, el eterno culpable del delirio asesino, busca embellecer sus actos de violencia con algún ideal religioso o ideológico, pero la sangre y la violencia envilecen cualquier pensamiento. Precisamente aquéllos que no tienen ningún miramiento a la hora de forzar la opinión de los otros, son los más sensibles ante cualquier oposición hacia su propia persona o sus propias ideas y, como buen cerebro tiránico, trata de reprimir, censurar y amordazar cualquier opinión contraria. Y, por supuesto, nunca censura en serio un acto inhumano de «los suyos», pues eso evitaría otros muchos. El Estado de derecho defiende y protege a los ciudadanos aplicando la ley sin distinciones y sin temor alguno. O eso debería. Benigno Cossío Coll. A Coruña Ochocientas cincuenta y una personas han fallecido en nuestras carreteras en sólo 60 días ante la absoluta indiferencia social y política. Son las víctimas del silencio: miles de familias destrozadas, tristezas y dramas humanos diseminados en cualquier punto de nuestras carreteras, miles de heridos parapléjicos, tetrapléjicos, en coma irreversible; jóvenes la gran mayoría y familias desaparecidas que sencillamente no han vuelto de sus vacaciones. Por favor, ¿dónde esta la solidaridad ciudadana, quién llora y se lamenta? Ésta es la realidad y la imagen de nuestra sociedad, impasible ante la falta de información aunque representa una sangría cotidiana y es el más grave problema de salud pública. Lo llaman accidentes cuando son siniestros algunos y otros verdaderos crímenes encubiertos y además nos dicen que ¡se pueden evitar!, que es ¡el factor humano! Pero, ¿es humano matarse en la carretera? ¿Es el precio a pagar por el progreso? Basta ya de hipocresías. Existe inseguridad vial, es la más mortal de las delincuencias y además es debida también a una delincuencia económica de parte de quienes fabrican las armas: coches ligeros y potentes que te venden con una seguridad que sólo se certifica a 64 kilómetros por hora, que te puedes llevar «sin pagarlo» con altavoces de 1.000 watios para pasártelo bien, pero que son verdaderos ataúdes y que por su peligrosidad los seguros no los quieren asegurar. Jeanne Picard Mahaut. Perillo (Oleiros)