EL AMIGO DEL LECTOR
14 dic 2002 . Actualizado a las 06:00 h.LA MAREA negra no baja. Es tal el número de comunicaciones que recibe el Amigo del Lector, aparte de otras muchas secciones del periódico, que parecemos condenados a publicar semana tras semana espacios monográficos. Y no puede ser de ningún modo, sencillamente porque la vida sigue y otros lectores, además de condolerse como todos los gallegos, tienen otros problemas. A partir de la semana que viene, por lo tanto, volveremos a un rincón generalista, y disculpen quienes han enviado correos de otra índole y quedan aplazados. Daniel Pintos Liñeira, de Boiro (A Coruña), escribe: «Témoslle moito que agradecer ós mariñeiros e voluntarios que chegan a casa tódolos días co corpo mallado polo esforzo de arrincar das nosas costas a peste negra que os malos fados e a ineptitude das cúpulas dirixentes, tanto de Madrid como de Santiago, fixeron esparexer por cáseque todo o noso litoral atlántico e cantábrico (...)». Logo de rexeitar enérxicamente aos medios de comunicación públicos, acrecenta: « (...) Cando chegan as eleccións non dades feito en acudiren para pedir o nosos voto, facendo verdadeiros maratóns para nos dicir o espilidos e intelixentes que sodes e o ben que imos vivir téndoos a vós gobernando o país, mais, cando tendes que poñervos á fronte dun problema onde teriades que dar mostras da vosa verdadeira capacidade, tan só dades sinais do que realmente sodes: uns fachendosos covardes e barallocas (...)». Autoproclamación Álex, de A Coruña, comienza disculpándose por el título de su e-mail (Yo mismo), pero, en un instante, lo explica: «El Gobierno de mi Autonomía parece no existir. El Gobierno de mi Estado parece no gobernarme ni representarme. La Comunidad de Estados parece ignorarme. Y las otras opciones políticas no me convencen. Estoy considerando la posibilidad de autoproclamarme como República Independiente, añade. De esta manera podría: autogobernarme. Autopagarme mis impuestos. Autocotizarme la seguridad social. Autogestionarme el tesoro. Autodefender mi inexistente territorio. Autorreaccionar ante crisis y catástrofes. Autoasociarme a mi vecino de puerta. Incluso podría realizar autocrítica y, si lo hago mal, autodimitir». Pola súa banda Susana Rodríguez Reina, de Ourense, con só 15 anos, expresáse nunha clave máis apasionada e lírica, como debe ser no seu caso: « (...) Tras o « (...) tupido veo negro que envolvía as nosas costas galegas ...)», Galicia «(...) xa viña morrendo dende hai anos, dende hai séculos (...)». Susana remata así: « (...) volvemos os galegos a estar deitados fronte ó mar, mentres vemos como a marea negra invade as nosas praias e as nosas conciencias. A conciencia dun pobo que durante anos aceptou máis a resignación ca protesta (...) só nos deixan unha opción. a de rebelarnos e seguir loitando para que Galicia poida dicir dunha vez ¡nunca máis!». Por certo que este eslogan resulta fóra de lugar, ocórreselle ao Amigo do Lector. Unha marea negra é unha marea negra, por moi graves que sexan as súas consecuencias, e o terrorismo de Estado é terrorismo de Estado. Anda así o do «Prestige» non debe suceder nunca máis.