CARLOS CASARES Á MARXE
13 oct 2000 . Actualizado a las 07:00 h.Onte pola tarde, para descansar un pouco de outros traballos, estiven folleando un libro vello titulado «Viagero universal, ó noticia del mundo antiguo y nuevo», publicado en Madrid, na imprenta de Villalpando, no ano 1800. Se mal non recordo, foi un regalo de Ramón Piñeiro á miña muller, pois nel fálase de Suecia. Foron precisamente as páxinas dedicadas a este país nórdico as que estiven lendo, sobre todo as consagradas á Laponia e ós seus habitantes, os laponeses ou lapóns, ou «samer», como se chaman eles mesmos. Están escritas cun descaro moi cómico. Para o autor, o nome do cal non figura no libro, os laponeses son uns homes pequenos, de cabelo curto, cabeza grosa, orellas grandes, nariz chato e romo e pernas delgadas. «Son _asegura o autor_ la última degradación de la especie humana, así por causa del sitio que ocupan en el globo, como por su pequeña estatura y ruín figura». Non é todo, pois máis adiante aínda di deles que forman «una nación horrible y asquerosa». Con estes antecedentes, non sei cómo se salvaron.