Lecturas de verán


Deste verán ficarán na lembranza un feixe de imaxes e momentos, de fotografías e cunchas no fondo das bolsas da praia, e, de seguro, tamén o pouso dalgunhas lecturas.

Hai unha conexión moi particular entre verán e lectura que se fai sentir mesmo na prensa, que acolle nestes meses un espazo para a creación literaria. As praias déixannos estampas de libros baixo parasoles, agardando sobre as toallas. O verán é tamén un motivo literario recorrente en historias nas que acontece algo que fai que ese sexa o último verán da infancia, nas que se descobre o amor, ou que a vida é máis complexa do que pensabamos; veráns que o mudan todo e que son, como na obra de Tenneesse Williams que foi levada ao cinema cunha sublime Elizabeth Taylor, de súpeto, o último verán. Nun verán transcorre Bos días, tristeza, de Françoise Sagan, ou Cruceiro de verán, de Truman Capote. Tamén, demostrando que o máis radical e tráxico pode acontecer en verán, Agosto do 36, de Xosé Fernández Ferreiro, ou O sol do verán, de Carlos Casares.

En verán, din as estatísticas, é cando máis lemos e tamén, ao regreso, cando máis nos separamos. Creo que é porque a nosa vida se tece, sobre todo, de veráns, deses intres nos que todo se detén e nos que pensamos como continuar.

Hai persoas que enferman todos os veráns, quizais porque ese é un luxo que non poden permitirse noutra época. Aparentemente trivial e lixeiro, fóra do tempo e de canto importa, por iso mesmo deberiamos aprender a respectar a súa natureza subversiva, radical e poderosa. Non neguemos o que o verán nos trae.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

Lecturas de verán