Contratópicos

TRIBUNA | O |


TRES tristes tópicos. Tres trópicos. Sobre Galiza caiu a lousa de ser un país ruralizante, non rural, e é falso. Desde o século XVIII iste país foi boa e sanamente vilego o que comprota un pequeno comercio, un comercio xusto. Nomeadamente nos núcleos Betanzos dos Cabaleiros-A Coruña. Santiago-Padrón-Iria Flavia. Tui-Vigo. Mondoñedo. Ou sexa, ou como requería nun artigo o seguidor de Lence Santar e cronista oficial de Mondoñedo de quen agora non lembro o nome, referíndose ao Antigo Reino de Galiza.Sobre Galiza caeu o tópico ou pexa de sere terra morriñenta, amolecedora e non precisamente de balneario ademáis de poetas, de vates. Mentira burda. Existen liñas de poesía que proveñen da lírica rosaliá, da rexa estética pondaliá e da lírica cívico-social de Curros Enríquez. Así a liña avangardista manoenlantoniana cóbrea maxistramente gonzalo López Abente e máis Victoriano Taibo. Érrase burdamente na liña cívico-social de Curros Enríquez nomeadamente nos seguidores pseudocívicos de Celso Emilio Ferreiro. Outra liña lírica rosaliá está impregnada de saudosismo que vén ser a do tamén avangardista Johán Vicente Viqueira, E o terceiro tópico deixarémolo, por espacio, para outra.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos

Contratópicos