¿O galego é unha lingua?


Apergunta non é retórica. ¿Que vén sendo a lingua galega para o Ministerio de «Economía y Competitividad» cando decide rexeitar solicitudes de universitarias-os galegos para dispoñeren dunha bolsa predoutoral, por esas solicitudes cometeren o grave pecado de incluíren certificados de estudos en galego? ¿Un refugallo? ¿Un resto antropolóxico en vías de extinción?

¿De que vale que as universidades galegas teñan declarado nos seus estatutos o galego como idioma oficial? ¿Serve de algo ter promulgada desde hai 30 anos unha chamada Lei de Normalización Lingüística? ¿É esta a particular celebración do 35.º aniversario da Constitución española que clama pola súa reforma?

Ministro e funcionarios, tan involucionistas eles, ¿ignoran que o Decreto 2929/1975, asinado polo xefe de Estado en funcións (o actual), por estar agónico o anterior, estabelecía que «el conocimiento y uso» das chamadas daquela «lenguas regionales» será «amparado y protegido por la acción del Estado y demás Entidades y Corporaciones de Derecho Público» (art. 1)? ¿A que tempos tencionan retornar?

Ora ben, na realidade, a historia é outra. A realidade é que a lexislación iuslingüística actual -estatal, autonómica-, que bebe directamente da existente na Segunda República e da tardofranquista, mantén incólume a hexemonía do español como único idioma oficial de facto e de iure, estabelecendo un rexime de constante vixiancia sobre as linguas que non son ela mesma, o galego, o catalán, o euskera, e reforzando totalitariamente o imperio consolidado do castellano como oficial do Estado e en todo o Estado. O inglés, xaora, é máis oficial que o galego.

Esta decisión ilegal e despótica non é casual. Trátase de inflixir máis un dano á Galiza e aos seus dereitos humanos e políticos mínimos. Pouco importa que estexan en xogo empregos e retribucións. Obrígasenos a todos os contribuíntes -pagadores dos diñeiros públicos- a pagar a exclusión da lingua galega na nosa propria casa.

Até onde eu sei, a denuncia foi rotundamente formulada pola Mesa pola Normalización Lingüística e mais por CIG-Ensino. Son optimista, porén. Así como Castelao, no seu magnífico Alba de groria fai desfilar unha Compaña de ilustres galegos-as, eu aventuro que despois da clara posición das citadas organizacións, e o máis axiña posíbel, van desfilar en tropel, para ampararen os dereitos esmagados das-os solicitantes e daren a valer a mínima lexislación permisiva para coa lingua galega, as seguintes institucións. Moi en primeiro lugar, a Xunta de Galiza, co seu presidente á cabeza. A seguir: o conselleiro de Educación; a Real Academia Galega; o Consello da Cultura Galega; o Centro Ramón Piñeiro; as tres universidades, ao máis alto nivel de representación e, con eles todos, tutti quanti existen grazas a existir algo chamado lingua galega.

M.ª Pilar García Negro é profesora de Filoloxía na UDC.

Por M.ª Pilar García Negro Profesora de Filoloxía, UDC

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
37 votos

¿O galego é unha lingua?