Verto: «É preciso un pop en galego que non reivindique nada»

CARLOS CRESPO

FUGAS

Con «Embora» trazan un crossover entre 1980 e 2021, a síntese perfecta entre a bola de espellos e o «brilli brilli», entre o Casiotone e o autotune

09 abr 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

O pop hedonista en galego, esa quimera nunca de todo resolta dende Andrés do Barro, atopa por fin unha feliz e categórica redefinición da man de Verto . No seu primeiro disco, Embora, que hoxe se publica, articulan unha incontestable e arrebatadora conxunción entre aqueles sons disco e funky dos 70 e 80 e as bases e elementos estilísticos dos estilos que por xeración lles corresponden.

En Embora conflúen en inverosímil harmonía Prince e C. Tangana, a purpurina e o brilli brilli, a pista de baile e o botellón. E o resultado, lonxe de rechiar, tórnase estimulante, incontido, refrescante, apetecible. Dende o piano que anticipa o sensual delirio festivo da Intro ata o minuto final da hipnótica Un feliz descanso, coa que se pecha o disco.

E todo isto faino Verto desprovistos por completo de calquera afán reivindicativo. «O que queremos é resetear a música de Galicia», di Berto Mira (guitarra e voz), quen xunto a Fer Peleteiro (teclados e voz) -ambos de 22 anos e estudantes de Medicina en Santiago- conforman este dúo, chamado a darlle este verán un excitante revolcón a escena musical galega.