Un pioneiro da educación na natureza

FUGAS

Dúas fotos antigas do Colexio Fingoi, do que foi director e mestre Carvalho Calero (arriba, entre alumnas do centro), e unha actual da escola da natureza Nenea, que recolle a semente e aplica o mesmo lema: «Educar para a vida»
Dúas fotos antigas do Colexio Fingoi, do que foi director e mestre Carvalho Calero (arriba, entre alumnas do centro), e unha actual da escola da natureza Nenea, que recolle a semente e aplica o mesmo lema: «Educar para a vida»

A directora do Colexio Fingoi recorda os anos como alumna de Ricardo Carvalho Calero. Escolas bosque como Nenea comparten o seu modelo de educar para a vida, no que a aula está fóra, é o medio

30 oct 2020 . Actualizado a las 05:00 h.

A representar contos e a buscar trevos de catro follas no recreo animaba aos seus alumnos do Colexio Fingoi, de Lugo, don Ricardo. Así recordan a Carvalho Calero a escritora Carmen Blanco e Siña Fernández Puentes, hoxe directora do centro que derrubou as paredes e o teito da aula para potenciar unha educación para a vida, baseada na experiencia directa, en contacto co medio. Siña evoca ao mestre serio, estrito e esixente, ao que chegou a ver tamén «chorando da risa». O galeguista distinguido polas Letras foi o primeiro director do Fingoi. Pero Fingoi comezou na Granxa de Barreiros, no ano 48, advirte a directora, «coa creación dun escoliña integrada no medio rural, e a idea de partir para aprender do que temos máis próximo».

«Educar para a vida» foi, e é, o lema de Fingoi, que non foi polo rego do modelo educativo dos 50, para procurar unha formación holística, «na que o alumno fose o centro», di Siña Fernández. Os nenos e as nenas estudaban xuntos no Fingoi cando non estaba permitido, neses anos escuros nos que a militancia no Partido Galeguista levou a Carvalho á cadea nun convento en Xaén. «Cando el xa estaba en Ferrol, tras saír da cadea, veu a Lugo a entrevistarse co meu pai [o fundador do Fingoi, Antonio Fernández López], falaron e discutiron moito ata poñer en común o proxecto do colexio. Carvalho empezou no centro facendo de todo!: de director, profesor das áreas de lingua, literatura, filosofía... O meu irmán ten un gran recordo del, falaban da existencia, do divino, e don Ricardo sempre daba boas respostas», recorda quen tomou o relevo.