Hai pouco máis de dous anos que faleceu Xabier P. Docampo. Un dos grandes, nin que dicir ten, da nosa literatura contemporánea, como testemuña o seu legado literario. Unha voz que a morte silenciou mais viva aínda, por fortuna, nas palabras e nos libros que nos deixou.

Ao seu corpus narrativo engadiuse, hai poucas datas, un excepcional álbum infantil de lectura obrigada como é O pintor cego (Kalandraka), elaborado conxuntamente co ilustrador Xosé Cobas e, arestora, estoutro inédito disposto baixo o título de Catro cartas, isto é, breves textos do xénero epistolar, marcados por un forte carácter memorialístico e acompañados por ilustracións de Fino Lorenzo. Un volume que posibilita achegarse ao particular universo creativo do autor ao avivecer os rescaldos e as claves da súa traxectoria creativa mercé ao rescate de pasaxes máis ou menos biográficas.

É este, así pois, un breviario ou compendio, tamén emocional, do que a lectura e a escrita foron na súa vida. En todas as cartas, isto é, nas que se dirixen á amada, ao fillo, á mai, a «R.L.S.» ou mesmo nese agasallo final para quen lese as catro cartas anteriores e que ten como destinatarias as persoas que pertencen á «confraría dos que amamos as palabras», agroman aquí e acolá pequenas sentenzas como aquela, tan recorrente e afortunada, cifrada en que «contar un conto é o máis sublime acto de amor que se pode ofrecer a un ser querido».

De actos de amor -aos seus e á creación entendida como un exercicio de «emoción compartida»- está construído este libro que recupera momentos moi persoais mais operativos para o obxectivo de comunicar a experiencia vital que para el significou coñecer as palabras e descubrir as complicidades que suxiren, co pano de fondo de As mil e unha noites, a Odisea ou A illa do tesouro. Un libro para celebrar a vida, como a Xabier lle gustaría.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
3 votos
Tags
Comentarios

Celebrar a vida