Asociación de familiares de enfermos de alzhéimer: «Estamos peor que hai uns anos»
FIRMAS
Afamon organiza unha nova edición das súas xornadas técnicas
19 nov 2013 . Actualizado a las 07:00 h.manuel carballedo asociación de familiares de enfermos de alzheimer de monforte
A asociación monfortina Afamon (de familiares de enfermos de alzhéimer) teno todo listo para celebrar o xoves e o venres a sexta edición das súas xornadas formativas para coidadores no centro de maiores da fundación Novacaixagalicia. Seis anos despois da primeira edición, Manuel Carballedo, o traballador social deste colectivo asegura que hai avances claros en formación, pero tamén retrocesos nas prestacións públicas para quen ten que atender a un familiar con esta enfermidade. Afamon ten nestes momentos ao redor de oitenta sociosnas comarca de Lemos e Quiroga.
-As sextas xornadas xa. ¿Segue sendo tan difícil de organizar como o primeiro ano?
-Complicado sempre resulta, a diversos niveis. A nivel económico, por exemplo, é difícil porque aos conferenciantes normalmente hailles que pagar. Para iso contamos con axudas da Consellería de Sanidade.
-¿A participación está aberta a todos ou hai que ser socio?
-Vai dirixida basicamente a familiares que exerzan de coidadaores de enfermos, sexan socios ou non. Pero están abertas a coidadores, familiares ou coidadores-familiares. E en xeral a calquera que estea interesado.
-Pero acoden fundamentalmente personas que coidan de familiares seus.
-Si. Hai que recordar que esta enfermidade non só afecta a quen a padece, senón que tamén repercute dun xeito moi importante na súa familia. Son os familiares os que maioritariamente coidan destas persoas, e ese é un traballo que lles leva praticamente as 24 horas do día. Por iso o noso obxectivo é facer que adquiran coñecementos básicos sobre a enfermidade, para que lle poidan dar os mellores coidados aos pacientes ao seu cargo pero sen desatender o seu propio coidado, sen se cargar demasiado física e psiquicamente.
-¿Que pasou nos últimos anos? ¿A situación mellorou ou empeorou?
-En relación aos nosos socios, aos que atendemos diariamente, hai oito ou nove anos coñecíase menos a enfermidade. En xeral os familiares sabían menos sobre a súa evolución, sobre os coidados que precisa en cada fase.... Hoxe saben máis, manéxanse mellor, grazas a nós e a outras asociacións.
-¿E as prestacións públicas...?
-Coa lei de dependencia, ao principio a xente estaba máis ou menos satisfeita coa axuda que recibían, áínda que suficiente nunca é. Pero nos últimos anos reducíronse, sobre todo as prestacións económicas para os coidadores que queren atender aos seus familiares en casa. E ademais agora tárdanse anos en acceder ao servizo despois de que se recoñece o dereito. Niso houbo un retroceso. Eu diría que hoxe estamos peor que hai uns anos. O dereito a solicitar as prestacións segue estando aí, a axuda no fogar, os centros de día, as residencias, as áchegas económicas aos familiares por coidados no entorno. pero o feito é que mentres que a resolución se tramita en poucos meses, o acceso ao servizo está tardando moito, máis do que tardaban antes.