Na Casa da Cultura de Fene, mañá ás 20 horas, presenta o seu primeiro libro, un poemario titulado «Lembranzas»
24 may 2006 . Actualizado a las 07:00 h.?uller de grande sensibilidade, fondamente crente e ademais namorada da literatura, María do Carme Feal Rey, a quen os amigos chaman todos Carmelucha , debuta agora no mundo das letras como autora, e elixiu o camiño dos versos. Un recórdaa sempre a ela, na igrexa de Santa Mariña, rezándolle, en emocionado silencio, ao moi avogoso e milagroso San Ramón sillobrés. -Para vivir, Carmelucha, ¿hai que ter fe? -É fundamental. E despois dunha vida longa, é moi importante ter fe. Hai circunstancias nas que che axuda moito. -¿Por que a poesía, como xénero, para o seu primeiro libro? -Porque sinto que ese é o mellor camiño para expresar os meus sentimentos. Eu escribo versos desde nena, o que pasa é que non gardei aqueles primeiros poemas. Por iso, o que está neste libro só abrangue un periodo que vai desde os anos cincuenta ata agora mesmo. -Utiliza vostede un galego moi rico, moi persoal... -Son as palabras que sinto. ¡O galego de Maniños, no que me vai entender todo o mundo...! Non é un galego normativo, pero é un idioma vivido, no que busquei a sinxeleza e a frescura. -Agora traballa xa nun proxecto novo. -Si, no outono sacarei outro libro, que será un poemario en castelán. Eu escribo en castelán e en galego indistintamente, habito as dúas linguas... segundo o meu estado de ánimo. Pero o galego é, sen dúbida, a máis íntima, a do meu corazón.