«Se acabaron as familias no PSOE»

FERNANDO ALLER LEÓN

ESPAÑA

José Luis Rodríguez Zapatero, secretario xeneral do PSOE José Luis Rodríguez Zapatero é, de repente, o centro de todalas miradas. Dende fai dous días ten un protagonismo que desbordaría a moitos, pero que él afirma ter asumido «con tranquilidad y serenidad». E iso a pesares de que entróu no congreso federal do partido coma un ciudadán chegado de León e salíu con gardacostas e coche blindado a cargo do Ministerio do Interior. Mañán se entrevistará co presidente do Goberno coma novo portavoz do principal partido da oposición e onte desvelaba que lle ofrecerá total consenso en cuestións de Estado coma «terrorismo y política exterior».

24 jul 2000 . Actualizado a las 07:00 h.

Rodríguez Zapatero di que os acontecimentos dos últimos días os ten asumido con relativa rapidez. _O voto dos guerristas foi decisivo para a súa victoria. ¿Existíu un pacto? _En absoluto. La mejor prueba es que no hay ningún guerrista en la ejecutiva. Me da la impresión de que allí se acabaron las familias en el partido y se votó libremente. _Pero vostede tiña falado con Guerra días antes... _No, no. No había hablado con Guerra, a pesar de que lo dijo algún medio de comunicación. Hablé con Guerra siendo ya secretario general, el domingo por la mañana. _¿Tamén cree vostede que gañóu o congreso co discurso? _Sí. Es verdad que la votación estuvo muy ajustada, pero el clima psicológico antes de mi intervención era que Bono podía ganar, tenía más posibilidades y creo que después de mi intervención, y en esto ha sido muy coincidente la mayoría de los analistas, se produjo el vuelco. Me parece que eso es un hecho de enorme importancia política. Supone que hemos recuperado la política con mayúsculas, supone que hemos recuperado las ideas que uno tenga, cómo las comunique... _Se o voto non fora secreto, ¿cree que o resultado tería sido o mesmo? _Es muy difícil saberlo. _¿Por qué finalmente non propusxo a Felipe González para ocupares a presidencia do partido? _Sí que se lo propuse a Felipe, pero él consideró que el momento político aconsejaba que no aceptara. Me lo explicó, lo razonó, y le insistí, pero él consideró que era más conveniente para el nuevo proyecto que la presidencia quedara en manos de Manuel Chaves. _Houbo un intre no que vostede e Felipe González se atopan de frente pero evitan o abrazo ou darse a man. ¿Non tería sido unha foto políticamente correcta? _No fue así. Acabábamos de estar juntos detrás del escenario, no tenía sentido volver a reiterar un gesto. Yo me sentí muy contento de que estuviera a mi lado en la proclamación.