Ese 1% de posibilidades que existen de que abandere un nuevo proyecto tiene en su contra el escollo de la falta de tiempo. «Antes de coller o clube tería que madurar esa decisión durante meses. O primeiro que tería que facer é valorar se dispoño do tempo preciso para adicarlle á entidade. Cando me comprometo a ir a un sitio, vou coa intención firme de traballar o máximo posible. Non me importa barrer a entrada ou ir por balóns. Hai que estar disposto a realizar de todo e ter posibilidades de poder facelo», destaca Suárez. Éste es el principal obstáculo a su regreso a la presidencia, pero no el único. «Ademais para volver tería que ter solucionado o tema de Facenda. Non sei quen o debe facer, pero dende logo eu non. Teríase que nomear a algún representante ou a un avogado para realizar a xestión. Alguén o ten que solucionar porque eu deixei o tema finiquitado e non me vou meter de novo niso», manifiesta. «Vexo ilóxico que se tiraran con tres millóns de pesetas. Non sei porque non se seguiu con ese acordo», sostiene. El tercer y último condicionante que se debería cumplir es que se respetase el acuerdo tripartito firmado con el Concello y el Guerra Lalín. «Como afeccionado entendo que as instalacións son de todos os lalinenses, pero hai unha orde de prioridade que se firmou a petición do alcalde entre o Lalín e o Guerra. Segundo ela, o equipo de rugbi non podía xogar antes que o Lalín cando coincidiran na casa. Iso non se está a cumprir», recalca. Y matiza que «ese convenio asinouse antes de que tiveran campo. Agora non sei se o poden usar, pero o caso é que estamos igual que cando carecían de recinto». El equipo, viento en popa A su entender, el Lalín «está capacitado para ascender pero se non o consegue non pasa nada. So me perdín dous encontros, co Coruxo e co Grove, e sigo os adestramentos, polo que podo ver que agora se traballa con máis intensidade. Ó mellor o equipo está moi cargado, pero iso á volta dun tempo dará os seus froitos. Hay unhas boas condicións para xogar a fase».