Un ano máis, os días fuxiron lixeiros, e xa está decembro batendo nas nosas portas. Este é o derradeiro mes do ano no vixente calendario gregoriano. O seu nome, que vén do latín decem (dez) e do sufixo -ber, é o décimo mes na antiga conta romana, unha curiosa anomalía histórica que hoxe o mantén como o décimo segundo e último mes do calendario actual. Pero alén da súa etimoloxía, decembro é mes de mudanza astronómica, porta de entrada oficial ao corazón do inverno. Neste 2025, o solsticio invernal cadra o día 21 ás 16.03 horas, e ese é o instante exacto no que a luz do sol está nos seus mínimos e a noite no seu máximo dominio. Un punto de inflexión máxico, tempo de silencio no campo. O frío comeza a apertar de verdade, os soutos xa deron a súa colleita e as lareiras volven ser o centro gravitacional dos fogares galegos. Este tránsito solar, no que trunfa a sombra, é inmediatamente contrarrestado polas celebracións relixiosas e festivas que este mes acolle: o Nadal, no que se conmemora o nacemento de Xesús. En Galicia mestúranse tradición, modernidade e outras lindezas mundanas. As rúas e prazas énchense de luces e decibelios, pero nos pobos e aldeas aínda se escoita o antergo rumor das panxoliñas e os antigos cantos tradicionais deste tempo, combinados co arrecendo do lume do fogar. Tempo de celebración que xunta ás familias ao redor da mesa, onde aínda trunfan certos pratos tradicionais coma o bacallau con coliflor ou o capón. Finalmente, decembro lévanos tamén a un dos ritos colectivos máis universais: a Noitevella, o remate do ano, a última noite, un momento para a festa, a esperanza e a superstición, con bos desexos e propósitos lanzados ao aire frío, todos uns preparativos para o que virá. O ano vello morre, e o novo asoma coa esperanza de que sempre sexa mellor. Decembro é, pois, un mes de contrastes poderosos: o frío do solsticio fronte á calor da lareira, a escuridade da noite máis longa fronte á luz simbólica do Nadal, o peche e a reflexión do final dun ano fronte á expectación do comezo dun novo. Un mes de lembranza do camiño andado, de preparación para os desafíos e as alegrías que o novo ano nos traerá aquí, á nosa querida terra galega.