Reigosa revisa a ascendencia galega de García Márquez

Camilo Franco SANTIAGO / LA VOZ

CULTURA

Recolle nun volume a investigación sobre a «avoa» do escritor

15 ago 2013 . Actualizado a las 07:00 h.

«Os escritores escollen os seus antepasados». Así define Carlos G. Reigosa o xeito en que Gabriel García Márquez falaba da súa avoa galega, un personaxe perdido na bruma da xenealoxía e, quizais, na fantasía do escritor colombiano. Un personaxe investigado polo xornalista galego nun proceso contado en forma de reportaxe narrativa nun libro que foi presentado onte en dous idiomas.

A Galicia máxica de García Márquez, en Xerais en galego, en Auga Editora en castelán, naceu en 1968. Mentres os escritores franceses perseguían unha revolución, o autor de El otoño del patricarca repetía que a súa maior influencia literaria era «mi abuela gallega». Díxoo unha e outra vez e tamén foi declarado nunha entrevista a Carlos G. Reigosa. García Márquez dixo máis. Segundo o xornalista galego, o colombiano aseguraba que a súa avoa galega «contaba coa mesma cara de pao o que fixera de xantar e que durante a noite se lle presentara un seu tío morto hai 20 anos». Reigosa explica que para Márquez ese «mesmo xeito de contar era unha parte fundamental da verosimilitude».

Ao escritor galego picoulle a curiosidade por ese antepasado que tivera máis influencia nun premio Nobel que todo o resto da literatura xunta. García Márquez aseguraba que en Cien años de soledad había moito máis de galego do que parece: «A maneira de contar é galega», explicaba o colombiano tal como recolle Reigosa. Un xeito que viña directamente de como contaba as cousas a súa avoa.