Los trabajos de demolición continuarán por la eliminación de los sótanos
10 nov 2021 . Actualizado a las 20:10 h.El Náutico de Sada ha quedado reducido a escombro. De la estructura de este inmueble circular, que en otra época albergó un restaurante, ya solo quedan cascotes y la parte menos visible, los sótanos, que también deberán desaparecer. Los trabajos de demolición emprendidos este mes han acabado con un edificio polémico y que ha marcado la vida política del municipio los últimos 20 años. Se convirtió en un símbolo de un cuestionado urbanismo, ya que en su ejecución no se respetó la licencia concedida, hubo un exceso de edificación y sentencias judiciales confirmaron su ilegalidad. En los últimos tiempos y tras ser adquirido por el Concello, siguió siendo un arma política arrojadiza. Desde la actual oposición, PP y PSOE, se defendió la posibilidad de darle otros usos, mientras que para Sadamaioría, el partido que ostenta la alcaldía, solo cabía la piqueta para dejar libre ese espacio en primera línea de costa.
«Comeza unha nova etapa para o noso bordo litoral. É hora de recuperar e poñer en valor a paisaxe da nosa ría, seriamente afectada pola falta de integración do Náutico en plena fachada marítima e na contorna dun BIC como a Terraza. Porque para avanzar cara o futuro é preciso corrixir os graves erros do pasado», indicó el alcalde, Benito Portela, tras el vallado del inmueble el día 4 para comenzar las obras. «Podemos dicir que a vella loita de Crisanto, exemplo indeleble de decencia e honradez política, e de tanta veciñanza que viu a operación urbanística do Náutico como o que sempre foi, unha agresión inxustificada e inxustificable ao patrimonio común, non caeu no esquecemento. Malia os anos pasados, o Náutico vai caer grazas a todas e cada unha das persoas que mantiveron esa pugna acesa e a memoria esperta. A todas elas, o meu agradecemento», indicó.
El proyecto constructivo del Náutico se había aprobado en 1987, ya que el desarrollo del paseo marítimo de Sada preveía una cafetería en una parcela de 600 metros cuadrados. El PP, en el gobierno en aquel momento, decidió que la gestión fuera privada por un período de 75 años, y la ejecución, que se hizo en 360 metros cuadrados, excedió el tercio de edificación permitida para la zona. El político nacionalista Manuel Sánchez Pérez, Crisanto, había denunciado esta obra en 1990 y fallos judiciales en distintas instancias le dieron la razón. La concesionaria logró una licencia de legalización parcial, pero la dejó caducar. Aunque se había llegado a un acuerdo plenario para rescindir el contrato a la concesionaria por incumplimiento, el PP, durante el mandato de Ernesto Anido, optó por adquirirlo. El actual ejecutivo local, formado por un tripartito integrado por Sadamaioría, BNG y Alternativa dos Veciños, selló en su pacto de gobierno la eliminación del inmueble.
Antón Sánchez: «Ao meu pai, o tempo estalle dando a razón»
«Estamos de celebración», reconocía este jueves Antón Sánchez, hijo de Crisanto sobre la desaparición del Náutico aunque expresaba, con pesar, que «xa se ve cando chega a Xustiza, canto retraso leva». «Creo que cada vez con máis perspectiva o que defendía o meu pai estaba na liña correcta e a que ía vir despois, de respecto á paisaxe, a limpeza democrática fronte a corrupción. O tempo estalle dando a razón, non só co tema do Náutico, senón coas múltiples causas urbanísticas que agora está pagando a cidadanía de Sada e que son herdadas da época do Monchismo», consideró.
«Creo que para Sada é unha moi boa noticia, O Náutico non pintaba nada aí e era un exemplo de pervertir completamente o que é unha institucion pública, que daquela se utilizaa para intereses privados, regalándolle unha parcela fronte ao mar para facer a competencia a hostalaría de Sada e inda por riba cunhas condicións leoninas para o interese público e para a recuperación do que era Sada, da ría e do litoral, iso é unha peza fundamental», estimó Antón Sánchez, que estima que esta actuación «terá continudad para recuperar o bordo litoral». «Teríanos gustado que fose antes», asegura, al tiempo que «hai que felicitar ao goberno por manterse firme nesa defensa a pesar de que costou moito tempo, pero cando vexamos todos e todas o resultado, que é ver aquelo libre de ese adefesio vaise ver cada día con máis simpatía esta actuación».
Antón Sánchez colaboró, citando el caso del Náutico, en la publicación del número 34 de Cadernos de Estudos Locais de la Asociación Cultural Irmáns Suárez Picallo, centrado en la figura de su padre. «O 20 de maio deste 2020 fixo 20 anos do pasamento de Manuel Sánchez Pérez, máis coñecido como Manolo Crisanto, nado na Campiña de Lubre (Bergondo) e desaparecido prematuramente tras unha operación cirúrxica en París. Un dos políticos da comarca das Mariñas máis relevantes das últimas décadas do século XX. Desde a decidimos facer un caderno que nos trouxera de novo á memoria algo da súa vida, do seu traballo político como líder da esquerda en Sada e Bergondo, como sindicalista, como docente, como cidadán, como home bo e xeneroso que foi», se indicaba en el prólogo de una publicación que consideraba que Crisanto fue «un home que, coa súa vida e a súa decisiva pegada, sementou honradez, mirada crítica, amor pola xustiza e polos dereitos dos desfavorecidos, valor democrático, e foi clave na transformación da sociedade sadense, en deixar atrás a vella herdanza do franquismo».