Roberto

Vicente Mohedano A VIVA VOZ

VIMIANZO

30 mar 2017 . Actualizado a las 05:00 h.

Roberto Mouzo foi meu grande amigo. Ao parar para lembrar, as vivencias irrompen de improviso nunha conxestión de sentimentos que contrasta en aparencia co seu xeito sosegado e observador de encarar a vida.

Falar de Roberto é falar de amor e respecto total polo territorio. Xa na infancia resultaba sorprendente deixarse acompañar por el en camiñadas polo monte: orientados polo seu imaxinario todo adquiría unha dimensión máxica onde cada novo espazo gañaba nome, onde cada pedra singular viraba monumento. Sei que foi para el un pracer inmenso comprobar como a súa inquietude vibraba en perfecta sintonía coa sabedoría agraria ancestral que impregna a terra na que crecemos, que transpira en cada xesto da comunidade, esa sabedoría -cartógrafa incansábel- que concedeu nome e identidade a cada cantiño do noso entorno.

Ben común

Falar de sabedoría ancestral é falar de ben común. E quen coñecemos a Roberto sabemos da súa honestidade natural fronte á inxustiza insolidaria, da súa lealdade sensata ao patrimonio comunitario.