E agora os estibadores

Francisco Ant. Vidal LINGUA PROLETARIA

BARBANZA

18 feb 2017 . Actualizado a las 13:55 h.

Creo que a palabra monopolio estase usando demasiado á lixeira neste conflito que enfronta ós estibadores coa Administración. Tamén a palabra sindicato leva anos estigmatizada desde o liberalismo económico, que nada ten que ver co social, e desde as películas americanas, para usala como arma de descreto.

Acabo de volver a ver a película A lei do silencio, con ese Marlon Brando coidador de pombas nunha inhóspita cidade portuaria, na que as mansas aves sempre han de volver ás gaiolas, porque é o único sitio onde teñen comida e están fóra da ameaza dos falcóns. Unha acertada parábola daqueles sistemas de contratación a dedo de xornaleiros na praza do pobo, cando só a mansedume garantía un prato de comida.

Xa sabemos que nada ten que ver o monopolio coa conciencia de clase. Son como a noite é o día, pero alguén quere tapar o sol para que non vexamos a diferenza, e desde certos sectores fanse esforzos sobrehumanos para demostrarnos que as asociacións obreiras son antisociais, a causa de todos os males e o freo do progreso. O mesmo conto de sempre. Non sería esta a primeira vez que se tacha ós sindicatos de mafias insolidarias ou algo peor, e ós sindicalistas de escoura social, axitadores e matóns.