«A meta é morrer sen sufrimento»

BARBANZA

CARMELA QUEIJEIRO

Xunto con outros amigos de Sampedro, axuda ás persoas a ter un final digno

11 ene 2017 . Actualizado a las 05:00 h.

Trala morte de Ramón Sampedro, o 12 de xaneiro de 1998, un grupo de amigos propuxéronse como reto manter viva a súa memoria e, sobre todo, darlle continuidade á loita que el emprendera para conseguir que as persoas foran quen de ter acceso a unha morte digna. Desde entón ata agora, foron moitos os pasos dados e os avances logrados, pero quedaba pendente a creación dunha plataforma que permitira chegar ás familias da comarca. Dereito a Morrer Dignamente Barbanza ven de encher este oco. A súa posta en marcha é a mellor homenaxe que os veciños de Xuño podían tributarlle a Sampedro no aniversario do seu falecemento.

Foi no pasado mes de decembro cando DMD Barbanza se constituíu formalmente, aínda que a idea viña de lonxe. Pepe Vila foi un dos impulsores: «Hai xa uns dez anos que lle vimos dando voltas a este tema. Houbo un par de intentos para fundar o colectivo en Porto do Son, por ser o lugar de nacemento de Ramón Sampedro, pero non foi posible. Ao final, os apoios definitivos chegaron de Ribeira», explica. Agora son unha ducia de persoas as que se reparten as diferentes áreas dun colectivo que ten como meta principal a difusión de información: «O noso labor é estar preto das persoas que precisan axuda, xa que aínda que se recolle o dereito a unha morte digna, hai moita xente que ignora os detalles. A meta é morrer sen sufrimento».

No seu labor, o colectivo seguirá as directrices marcadas desde DMD España, entidade que estivo prestándolle apoio aos barbanceses. Aínda que a traxectoria é curta, Pepe Vila e os seus aliados xa poden presumir de teren logrado un gran obxectivo: «Conseguimos que no Hospital da Barbanza haxa unha persoa que se encargue do rexistro de últimas vontades. É, ademais, unha persoa que non se limita a recoller os impresos, senón que lle ofrecerá ás persoas interesadas información detallada ao respecto».