«Comer unha boa caldeirada, coma un bo cocido, é morrer de pracer»

m. x. blanco RIBEIRA / LA VOZ

BARBANZA

CARMELA QUEIJEIRO

É un firme defensor da cociña tradicional, aínda que dándolle un toque innovador

26 nov 2016 . Actualizado a las 05:00 h.

A man de Miguel Mosteiro está detrás de boa parte das festas gastronómicas que se levan a cabo ao longo e ancho de Barbanza, terra á que chegou hai un lustro, atendendo a chamada do grupo de restauración Chicolino. Non lle custou afacerse aos fogóns da comarca, pois non son tan diferentes dos do seu lugar de procedencia, Cambados, onde entrou en contacto co mundo da restauración sendo neno, a través da panadería da súa familia. Grandes feiras como Alimentaria, o Fórum Gastronómico ou o Salón do Gourmet foron a plataforma de promoción dun chef que fai unha aposta clara pola cociña tradicional.

Mosteiro recorre ás receitas clásicas nos tres eidos nos que se move coma peixe na auga: a elaboración de pratos, os obradoiros formativos e os cada vez máis habituais showcooking. Para el sería moi complicado enfrontarse a unha elección: «O que me gusta é cociñar, estar nos fogóns, pero recoñezo que me tiran moito as demostracións e os cursos, sobre todo aqueles que son singulares, coma os dirixidos aos nenos ou a persoas con diversidade funcional. Iso fascíname».

Como tódolos seus colegas de profesión, tamén el se debate no eterno dilema entre o antigo e o moderno á hora de elaborar un prato, aínda que o resolve cunha sentencia sinxela: «Para min o dilema está entre a cociña rica e a que non o é, e eu quedarei sempre coa saborosa». Pero Miguel Mosteiro si que recoñece ter certas preferencias cando se enfronta á misión de converter un anaco de carne ou un peixe nun delicioso manxar: «Eu son máis de cociña tradicional, pero dándolle un toque innovador; son de respectar o sabor natural do alimento». E como para mostra non hai nada mellor que un botón, aí vai o deste mestre dos fogóns: «Hai só uns días, nun obradoiro para hostaleiros de Porto do Son, preparei unha raia con patacas á galega, pero fixen un puré de pataca, introducín dentro o peixe e logo rebocei todo antes de pasalo pola tixola».