Dúas bandeiras que hai que erguer

Festivala volve este ano a Vilagarcía para falar de feminismo e ecoloxía, dous movementos que teñen que ir da man na procura dun futuro mellor


vilagarcía / la voz

É certo: Festivala non é un evento para todo o mundo. Quen nega a desigualdade e o patriarcado non estará a gusto. Quen non quere oír falar do cambio climático e da súa responsabilidade nel, tampouco. Quen permanece indiferente ao que acontece ao seu redor, non se atopará aquí coma na casa. Festivala, froito do traballo do colectivo O soño de Lilith, é un evento ideolóxico e político, dous rasgos que as súas nais reivindican con orgullo. Porque hai bandeiras que merecen ser erguidas e axitadas; causas polas que paga a pena mollarse. O feminismo e o ecoloxismo son dúas de elas, e este ano ondearán á par na programación que se desenvolverá dende hoxe mesmo na capital arousá.

A cuarta edición do Festivala chegará marcada, como todo neste ano, polas limitacións impostas polo covid-19. Tería sido sinxelo, para un colectivo que non vive da organización de eventos, aparcar desta volta a festa. «Pero este é un momento para ser valentes e levantar as bandeiras do feminismo e do ecoloxismo». A frase empregouna, durante a presentación do certame, Carmela Silva, a presidenta da Deputación, pero ben vale para resumir a decisión de todas las Liliths que forman o colectivo feminista de Vilagarcía.

Durante os vindeiros días, O Soño de Lilth irá debullando un programa de actos nos que o ecofeminismo será o eixo central e vertebrador. A liña arredor da que xirarán exposicións, talleres, películas, concertos... A figura de Berta Cáceres -unha muller, indíxena, feminista, ecoloxista asasinada pola firmeza da súa loita- será un dos fíos condutores dun Festivala no que, coma sempre, se quere poñer sobre a mesa o talento feminino e axitar conciencias.

Na praza de Galicia pódese visitar xa unha mostra na que os paneis que a conforman son unha sorte de bitácora do Festivala. Nela hai espazo para falar de Berta Cáceres, pero tamén de moitas ecofeministas galegas que están a impulsar pequenas empresas coas que cambiar o mundo con xestos cotiáns, como o uso durante a menstruación de elementos hixiénicos e ecolóxicos no canto de solucións tradicionais -as compresas, os tampóns- «que outros pensaron por nós co obxectivo de conseguir beneficio económico», segundo sinalou Carmela Silva.

A exposición é so un chanzo do Festivala. Hoxe, o programa tende pontes cara Vilaxoán e As Revenidas. Artistas como Lupe Blanco e Alba María, Suricar, Rebeca Santos e Aldaolado protagonizarán os concertos que se desenvolverán a partir das sete da tarde no parque de Dona Concha. A entrada é de balde, pero cómpre reservar praza: o covid obriga.

A seguinte parada no programa do Festivala será o día 16, grazas a un colaborador habitual do Soño de Lilith: o cineclube Ádega. Desta volta, o seu traballo conxunto cristalizará na proxección de La mujer y la montaña. A película dará paso a un coloquio coa antropóloga, enxeñeira e activista ecofeminista Yayo Herrero.

Seguimos camiño: para seguir contextualizando e profundizando no ámbito do ecofeminismo, a organización ten previsto desenvolver un obradoiro coa socióloga Iria Vázquez Silva. Será no auditorio, o venres a partir das sete da tarde, e levará por título «Ecofeminismo para a sustentabilidade da vida».

Pero Festivala non sería Festivala se non houbera música coa que bailar. Dese capítulo encargarase Somdolilá cun pasarrúas o sábado que vén, ás 12.30 horas. O prato forte chegará da man de Mercedes Peón e o seu traballo Déixaas, con Mónica de Nut e Ana Fernández. A cita, na praza da II República, ás nove da noite.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

Dúas bandeiras que hai que erguer