Fran Alonso: «Dende hai ano e medio non escribo nada»

A súa faceta como xestor cultural quitoulle o tempo necesario para afondar na creación literaria


vigo / la voz

«Dende que hai ano e medio asumín a dirección de Xerais non escribín nada. O boto moito de menos porque sinto que o meu proxecto literario está inacabado; aínda teño moito que contar, o que non teño é tempo». Quen vive nesa contradición é Fran Alonso (Vigo, 1963), un escritor con máis de trinta libros publicados que dirixe actualmente Editorial Xerais. «Teño un libro só pendente de revisión e varios moi avanzados, pero non fun capaz de recuperalos porque o proceso creativo esixe moito, e eu asumo que este é o meu presente», engade.

O comezo desa historia inacabada sitúase no ano 1991, cando publicou Tráiler. Dende entón non parou de saltar de xénero en xénero. «Unha das características da miña forma de asumir a literatura é que me gusta moito variar porque un dos meus principios é non repetirme. A literatura ten que ser un reto no que é preciso aportar algo novo, algo que como creador me permita satisfacerme, e o cambio de xénero permíteme distanciarme con maior facilidade do que xa fixen», di o escritor mudado a xestor.

A súa chegada á escrita non ten un sentido racional, aínda que é quen de afirmar que é un escritor vocacional. «De neno, e non sei por que, sentía a chamada da escrita, e na adolescencia xa tiña moi claro que quería ser escritor», apunta, aclarando que ese camiño abriuse sen que tivese a súa familia ningunha relación coa literatura.

Tras algúns traballos temporais, Fran Alonso decidiu adquirir unha formación universitaria e, aínda que tiña querenza polo xornalismo, optou pola Filoloxía Galego-Portuguesa. «Daquela había que ir estudar a Madrid e non tiña moitas gañas de volver, pero o xornalismo tiña un atractivo especial, quizais porque pensaba que era unha maneira de vivir máis intensamente e tamén de exercer a escrita de forma profesional», recorda, e afonda nesas dúas referencias: «É difícil establece fronteiras porque si hai xornalismo que non é literatura, pero tamén é certo que hai xornalismo que si o é. Hoxe hai un hibridismo moi grande, que é un signo dos nosos tempos», apunta Fran Alonso.

E neses tempos dos que fala o escritor e xestor é onde lle gusta vivir -di que é fillo do seu tempo- e por iso, non ten nostalxia dos bos momentos da industria do libro, aqueles de cando empezou a publicar. «Dende o ano 1991, cando eu empecei a publicar, cambiou moito a sociedade, e con ela as formas de relación. O máis visible dese cambio é a tecnoloxía, pero no que máis inflúe realmente é no cambio das relacións sociais porque están as redes sociais», sinala o escritor. Fran Alonso foi un dos primeiros en ter un blog en galego, Cabrafanada, e foi dos que tiveron esperanzas nas redes sociais como canle de liberdade de expresión. Xa non pensa igual: «Percibo unha certa decepción coas redes sociais, aquel espírito incluso libertario co que naceron volveuse aos vicios de outros ámbitos, e algunhas convertéronse en redes endogámicas que serven para o control dos datos dos usuarios, con contidos pouco fiables e que aumentan a circulación de ideas retrogradas». Pensa que habería que volver ao blogs «como catalizadores das ideas más reflexionadas e máis elaboradas».

Agora, xa ao fronte de Xerais, Fran Alonso explora outras beiras da literatura, e di que está aprendendo moito. «Fago moita xestión, unha parte menos atractiva, pero que tamén hai que facer e que che pon os pes na terra», di para referirse a esa «faceta apaixonante de ver as propostas que chegan, analizadas, ver o que se pode publicar, que posibilidades teñen os libros e dialogar cos autores». Claro que a situación non é a máis doada para facelo. «O 56,30 % da poboación galega é lectora, pero só un 3,5 % é lectora en galego. É moi significativo porque estamos ante unha incapacidade de poñernos ao mesmo nivel co castelán», sinala. E aínda así, en Xerais levan publicados nos seus corenta anos de existencia cinco mil títulos, é dicir, un título cada tres días. «É unha brutalidade», exclama.

Fran Alonso non reclama axudas económicas para a industria do libro -«que si se axuda a outros sectores- pero si máis sensibilidade. «Por exemplo, poderían habilitar axudas para as librerías que teñen unha porcentaxe relevante de libro en galego ou axudas de visibilización nos clubs de lectura e nos medios de comunicación», apunta como vías de apoio. En contraposición a eses baixos índice de lectura e apoio administrativo, Fran Alonso pinta colorista a escena literaria en Galicia. «Probablemente teñamos a mellor materia prima que tivemos nunca porque a literatura galega foise facendo cada vez máis sutil e porque conviven moitas xeracións e hai moitos máis escritores. O nivel da literatura galega é enorme, e se exporta», conclúe o escritor.

Foi no sector da hostelaría, para pasar despois por unha axencia de viaxes antes de iniciarse no xornalismo no Diario 16.

«Foi impactante», asegura Fran Alonso para referirse a unha viaxe que fixo polo Sahara. Foi hai uns anos, cando tiña 22. Di que atravesaron o deserto nun percorrido memorable.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

Fran Alonso: «Dende hai ano e medio non escribo nada»