Crónica | De feira na cidade de Cunqueiro Centos de persoas acudiron á cita coas últimas feiras do outono, celebrando os oito séculos e medio do seu nacemento xunto co título de cidade para Mondoñedo
18 oct 2006 . Actualizado a las 07:00 h.A As San Lucas de Mondoñedo debe un achegarse cos ollos dos nenos, curiosos e ávidos por capturar cores, aromas, sabores e moitas sensacións. Mira e verás, o primeiro, sanluqueiros e sanluqueiras chegados desde múltiples zonas de Galicia, León e Asturias, unha marea humana subindo desde A Granxa ata a Alameda, deambulando entre os centos de postos apostados en rúas e prazas. ? O santo foi benévolo con mindonienses e foráneos na conmemoración dos seus oito séculos e medio, e trouxo un sol brillante para a mañá das san Lucas. Restaurantes e tascas aproveitaron a bonanza e optaron xa desde temperán por sacar á rúa as terrazas. Menú do día a 12 euros, rezaban algunhas lousas para atraer ós clientes. O polbo e os cachelos non podía faltar nas mesas das que son as feiras máis antigas do antigo Reino de León. Nin as castañas, nin eses bolos inmensos de pan de trigo, ou de centeo, e ata con pasas, nin tampouco, claro, as doces tartas de cabelo de anxo de Mondoñedo. Dunha pequena tahona sae un aroma que alimenta: empanada das de antes, con preve no que deleitarse, e á que se agarraron con glotonería un grupo de asturianos. ? O día ten maxia, e nunca mellor devandito, porque entre todos os encontros da jronada, o primeiro foi con Merlín, o mago cunqueriano recuperado fisicamente por Manuel Montero. Un Merlín con traxe de feirante, a ton co día, e chapeu florido, polo que non dubidou en preguntar ata o propio alcalde de Ferrol no acto institucional, e que anunciaba o seu paso con pequenos cascabeis que lle colgaban das súas roupaxes, e invitaba a ver a exposición sobre os 850 anos da cidade e as feiras na oficina de turismo. ? ¿Como serían aquelas primeiras feiras das Sanlucas? Algúns dos personaxes de entón desapareceron co paso do tempo, pero quedan na memoria colectiva do pobo. Os postos das San Lucas actualizáronse, adaptáronse tamén aos tempos que corren. Aínda poden verse os de cuchillería, herrajes e monturas para cabalos, cestería, zocas e outros productos relacionados cos antigos labores do campo; pero outros lugares foron ocupados por artesanías e produtos chegados doutros puntos do orbe. Mondoñedo, pétrea e orgullosa, devolvía ó visitante un mapa de razas e culturas a ton cos tempos actuais.