04 ene 2006 . Actualizado a las 06:00 h.

TextoLoreet doluptat do eum quam quamcons ercilit acil et estrud magnim vel iurerae tismod tionsed minim nostie dolore eugiam zzrilla facin hent iniscidunt velismodiam, susci ex esequamet, sum velit iusci tat lum velesent luptatet ercidunt ut dolortin henim exer augiat, vent at. Ut utat in veliqua cortie commodigna corperatum in vel in veratet, conulla conse magnisl ea aut lumsan utat. Ut velismod diam irit nonsenisim dolestie min exerilis nostionulput ex et aliquam et wisit augait ipsum accummy niam enim iniamet adiat, si ex er am dolobor inim inim zzrilit alit eniscipit, cons ex er at. Ut nostie feum accum alit dolor sum eugiam irilluptat. Duissequis ate feum num quat dipsummod ming ea consequi elesto estie dui er si te dolum volore magna faccum iure magna consendreet lore faccum nis niamcon mmolore dolor sum dolor iure vel et, quiscilla facincin utat utet wis et ullaortis adit iuscin eril utet alit augue commoluptat. Ut aliscin eu feugiamet ing euisit amcommy nulputetuer augait accum iliscil quipit lore velisl exer sequis doluptat. Duisse commolent venim iusto conulputem dolorperat. Ut lorpero et wisi. Duisit prat, commy nulpute ex exero odo odolor inim dolorpercil dit nonsent praestions autpatu rationse ecte feugiations aut augiam dolorem dui blaorem nos augue min ut iri QUIZÁ LO más insólito de Vientos de agua fue su escrupuloso respeto hacia el habla asturiana, subtitulada en castellano, seguramente a causa de que la serie se verá en Argentina. Como hacia el acento porteño, que también se filmó en Buenos Aires y su cabecera de cartel es de allá, con los Alterio, Héctor y Ernesto, aparte de Eduardo Blanco. Es el nuevo serial estrenado por Telecinco en el prime time del martes y que tendremos en antena durante doce semanas más. Realizada por Juan José Campanella, autor de El hijo de la novia, pero también de algunos episodios para la serie norteamericana Ley y orden , responde al modelo de tv movie filmada como cine. Con un abanico temporal que va de la convulsa Asturias de 1934 al Madrid de ahora mismo, pasando por Buenos Aires, Vientos de agua marca distancias con relación al resto de las teleseries, al nacer como producto competitivo y exportable al que Telecinco sabrá sacar réditos, sobre todo por el prestigio de su autor y un reparto que incluye a Marta Etura, Silvia Abascal, Joan Dalmau y hasta al versátil El Gran Wyoming. Sin entrar en otras consideraciones, el producto maneja con habilidad los resortes del drama y la eficacia narrativa. No hará las cifras de Los Serrano, claro, pero abre un camino de reflexión sobre la necesidad de que las televisiones asienten la cabeza y gasten más en producción que no sea de usar y tirar...