Ramón Caride, escritor «Soños eléctricos» foi en moitos sentidos un debut para Ramón Caride Ogando. Nese ano 1992, tiña Caride unha carreira como escritor de relatos que seguira a outra como poeta. Pero nese ano 92, olímpico por outros motivos, Caride escribe unha novela, preséntase ó premio Blanco Amor e gaña. Foi así como o escritor de Cea afincado en Cambados, biólogo de estudios e docente de profesión deu un salto para converterse nun escritor de fondo. «Soños eléctricos» tivo máis sorte no seu momento entre os lectores que entre a crítica, quizais porque foi unha historia que utilizaba o xénero da ciencia ficción como fondo dos seus personaxes.
19 may 2002 . Actualizado a las 07:00 h.Ese ano no que estaba previstos todos os prodixios, o 92, pertence agora ó século pasado, pero o premio Blanco Amor sorprendeu cunha novela de ciencia ficción, cunha sociedade altamente clásica, Soños eléctricos. -Van alá dez anos. Unha opinión con perspectiva sobre a novela. -Non volvín a lela. Supoño que se a lese agora levaría algunha sorpresa. Non é que non me apeteza, pero cando estás escribindo cousas novas, non miras o que fixeches antes. Creo que é unha novela moi coherente co que pensaba naquel momento. Ten un toque moi emotivo, moi de sentimentos. Por moito que teña a ambientación futurista, é unha historia de sentimentos. Creo que por esa vía emotiva é por onde conecta co lector. Hai que dicir que ten o andacio ese de ser unha obra de fantasía científica ou de ciencia ficción, o que fixo que moita xente refugara dela nun primeiro momento. -¿E por que a ciencia ficción para unha historia sentimental? -Supoño que me saíu así. Gustábame ese escenario. De feito escribín logo unha historia similar, de vinganza e amor, Sarou e está ambientada na ría de Arousa. Tamén porque me gusta variar de rexistro e, agás o caso da serie de Said e Sheila non volvín tocar a ciencia ficción. Quen pensou que quería entrar no xénero e acampar nel, equivocouse. Agora escribín unha novela ambientada nos anos trinta na Arxentina. Pero é porque me gusta variar os rexistros.