Manuel Rivas: «Ninguén pon esquelas en Internet»

SOCIEDAD

Pinto & Chinto

Manuel Rivas vén de gañar o Premio da Crítica na categoría de narrativa en galego con «O último día de Terranova», un libro no que fala de libros e libreiros

08 may 2016 . Actualizado a las 05:00 h.

Quedamos nunha cafetería que mira ao peirao da Coruña, ese do que partían os barcos cargados coas esperanzas dos emigrantes que poñían rumbo a Arxentina e a Cuba. É o café da Dársena, non moi lonxe do barrio de Monte Alto, onde naceu. Manuel Rivas (A Coruña, 1957) acaba de facer a viaxe á inversa. Estivo en Bos Aires, onde presentaron na Universidade de San Martín a cátedra Galicia-América e onde participou na que, como di, é «a feira do libro máis grande de Latinoamérica e poida que, como din os arxentinos, a máis grande do mundo». E de libros e libreiros é do que fala no seu último libro, O último día de Terranova, co que vén de gañar o Premio da Crítica na categoría de narrativa en galego. Agora traballa na idea creativa dunha serie. De momento só adianta que será «de aventuras».

-No volume fai unha homenaxe aos libros, pero tamén aos libreiros...

-Sobre todo ás libreiras. Hai un libreiro que é Molist e logo varias libreiras da Coruña.

-¿As librarías non poden desaparecer?

-Non. O que se reivindica tamén no libro é a libraría como lugar humano porque aí hai memoria, emoción, hai esa mediación entre o libro e as persoas. Pero tamén é un lugar de resistencia que preservar fronte ao baleiro. Na libraría somos todos iguais, aínda que veñamos de diferente procedencia ou condición social. É o lugar da igualdade entre os vivos, pero tamén estamos entre iguais a través dos séculos co mellor que deu a humanidade. Estamos entre iguais con Cervantes e con Shakespeare, con Rosalía e con Emily Dickinson, Homero e García Lorca, con Blanco Amor e Dickens. Pero ademais diso, estamos entre iguais cos personaxes que deixan de ser de ficción e son parte da nosa realidade máis intima como son Hamlet e Don Quixote, a Amparo da Tribuna de Emilia Pardo Bazán ou o Milhomes de A Esmorga. Ulises está alí con Antígona ou ao mellor namórase de Madame Bovary. ¡Eu que sei!