Cando se redacta un plan ou se deseña un edificio, pénsase no futuro. As cidades necesitan un proxecto do porvir, porque sen el a xestión acaba estancándose no inmediato, nas demandas dos individuos máis ca nas da cidadanía como colectivo. Sen un discurso global, as solucións tecnolóxicas non son máis ca ferramentas automáticas.
A mobilidade é un deses grandes temas que teñen que proxectarse desde agora, evitando na medida do posible accións puntuais que poidan obstaculizar as solucións transformadoras. Neste sentido, consideramos que é o momento de programar o Periférico 2030.
Temos escrito xa que a resolución da mobilidade pasa por poñer en relación a AP-9, o Periférico SC-20 e a ronda histórica. Se o obxectivo é diminuír a insoportable carga de tráfico para recuperar o papel patrimonial da ronda da muralla e as súas prolongacións e que poida chegar a ser ese paseo urbano ao que a cidade leva tantos anos aspirando, é imprescindible, antes de nada, desviar o tránsito intensivo sur-norte cara á AP-9, que pasaría a ser dalgún xeito o novo Periférico.
O chamado Periférico, que conta cunha sección ou ancho público excelente, iríase rehabilitando —ese é o verbo preciso— para transformar pouco a pouco o que hoxe é unha vía de tráfico masivo nun gran bulevar vexetado, sen apenas bordos, compartido por persoas, bicicletas e coches. Unha plataforma pola que circularía un transporte público de autobuses con dimensións proporcionadas, un transporte colectivo privado para aqueles que entran acotío desde a periferia da cidade e a distribución de mercadorías coa tonelaxe apropiada. A eliminación onde fose posible das barreiras ríxidas ou biondas permitiría ganar espazo para habilitar carrís de tres metros e así circular á velocidade permitida.
Para acadar estes obxectivos cómpren proxectos arquitectónicos, máis ca grandes obras de enxeñaría, en puntos especialmente complexos como a ponte da Rocha e a glorieta da Volta do Castro, o no do Hórreo con Romero Donallo, os bordes de contacto coa vía do tren en Belvís ou a glorieta da Avda. de Lugo na conexión con Torrente Ballester. Necesítase un grande acordo entre as administracións competentes: Ministerio de Transportes y Movilidad, Consellería de Infraestruturas e Mobilidade, Deputación da Coruña e Concello.
A mobilidade é, en última instancia, un tema de comportamento colectivo. Dous casos concretos: o tempo que dedicamos a buscar aparcamento no centro, xeralmente con pouco éxito, é un tempo de ocupación parasitaria do espazo público. Alí onde se foron adoptando medidas de limitación, como na Carreira do Conde, a rúa de San Pedro ou a Trindade, fómonos adaptando e non pasou nada grave.