Carlos Meixide: «O que me interesa do Camiño para a novela son as persoas que o fan soas»

A obra galardoada co Premio de Novela do Camiño de Santiago, que verá a luz na primavera, busca «que a xente o pase ben»


SaNtIaGO / LA VOZ

Leva máis dunha década escribindo. Tamén é humorista e mergullouse no audiovisual. Agora, acaba de gañar a primeira edición do Premio de Novela Camiño de Santiago con Camiño de paixóns. É Carlos Meixide (Vilagarcía, 1977), que recoñece que nunca fixo ningunha das rutas xacobeas, «a non ser que se considere o último tramo».

-«Camiño de paixóns» naceu para esta convocatoria ou era un proxecto deses que xa levan tempo gardados no caixón?

-Fíxena a propósito para o concurso pero, como tamén edito os meus libros, se non gañaba servíame para unha idea que eu tiña na cabeza e editala pola miña conta máis tarde. Era a escusa perfecta para poñerme a escribir iso e cinguíndome ao prazo da convocatoria. Está escrita a propósito porque o Camiño é o escenario fundamental desta novela.

-Dixo que, para unha persoa coma vostede, que xa levaba un tempo intentando vivir do oficio de escritor, este tipo de recoñecementos tiñan un significado especial. Que lle achega?

-Achégame ante todo tranquilidade, por unha parte económica -é case como unha bolsa de estudos-, e, ademais, agradécese o recoñecemento puramente literario. Aínda que tampouco é o máis importante cando xa escribiches abondo a estas alturas, de vez en cando un premio senta ben porque nunca gañei ningún en galego, que é no que escribo. E moi agradecido, a verdade.

-Que vai atopar o lector en «Camiño de paixóns»?

-É unha novela de entretemento, diversión, para que a xente o pase ben. Hai misterio, acción e tamén certos niveis de torridez e de romance esaxerado no sentido da narrativa máis pulp. Xa polo seu propio título, en Camiño de paixóns hai moitas paixóns, nos personaxes, na acción, no misterio e na violencia que hai implícita. A historia é dunha muller, que enviuvou recentemente. Trátase dunha profesora de galego que vive en Santiago e que fai o Camiño, un pouco contra os seus principios, porque nunca foi entusiasta desta mística xacobea. Decide empezalo para purificarse dos malos pensamentos que tivo despois da morte do marido e nese Camiño, nada máis empezalo, coñece unha peregrina xaponesa, que garda algún misterio. Namoran, teñen un romance tórrido e, a partir de aí, hai que desvelar o misterio que esconde esta muller.

-Que imaxe do Camiño intenta trasladar?

-Non tiña unha idea previa do Camiño. Realmente, quería que fose escenario máis que idea. O que me interesaba do Camiño era a posibilidade de facer confluír personaxes que o facían en solitario, e é certo que as persoas que deciden facer o Camiño deste xeito adoitan ter unha motivación singular, un segredo, unha penitencia... Quixen facer confluír distintas persoas con distintas motivacións.

-Peregrinou algunha vez?

-Non sei se está mal dicir isto, pero nunca fixen o Camiño, a non ser que se considere o último treito, San Pedro, os Concheiros... Evidentemente, todo o que é o mundo xacobeo vívoo diariamente ao estar en Santiago e cruzarme todos os días coas vagas de peregrinos. Na novela o que importan son as paixóns, que están dentro dos personaxes.

-O feito de autoeditar os seus libros axuda á hora de presentarse aos premios literarios?

-Non o sei. Pero o feito de autoeditarme e escribir constantemente o que si que me concede é un oficio, unha solvencia narrativa, que nun momento dado si que se transluce ao xurado, independentemente de que poida gustar máis ou menos. Iso si que o fun adquirindo, nótoo eu e a xente que me coñece. Escribir todos os días vai afinando o oficio.

-Este premio deixará relegada a súa faceta de humorista?

-Non vai modificar demasiado o que estaba facendo ultimamente porque xa estaba deixando un pouco de lado o que tiña máis que ver co escénico, que non o abandono, pero non teño unha busca demasiado activa dese tipo de traballo. Nos últimos tempos centreime no labor de escribir e de editar, e entón este recoñecemento vaime permitir facelo dunha forma máis estable, con ese apoio económico, que vén moi ben.

Vive Camino

Toda la información sobre el Camino de Santiago en Vive Camino

Votación
7 votos
Comentarios

Carlos Meixide: «O que me interesa do Camiño para a novela son as persoas que o fan soas»