Brais Morán: «A miña música non é nada rexionalista»

O artista emprende unha xira por toda Galicia para presentar o seu último disco e chega o domingo á Capitol


Brais Morán presenta novo disco, sen dúbida o traballo máis ambicioso que ten realizado ata agora. Titúlase No Mato do desespero, e ten detrás unha historia de investigación musical e de homenaxes máis ou menos ocultos. Mañá arranca unha xira que o levará por toda Galicia. O domingo estará en Santiago, na Sala Capitol, e o 11 de maio recalará na Coruña.

-De onde sae o título do disco?

-O collín prestado do poeta José Craveirinha, de Mozambique, porque é un dos seus versos. E por outra banda, Fran Pérez Narf xa tiña usado este poema, así que tamén é unha homenaxe a Narf. Así que o adaptei a min, xa que o meu segundo apelido é Mato, por iso No Mato do desespero vai en maiúsculas. Ademais, veño dunha época de moito desespero no musical, de querer ir máis alá, buscar camiños máis inconformistas. Esa é a idea que está neste disco.

-Ese desespero nótase nas cancións?

-É moito máis ecléctico do que tiña feito ata agora. Hai funk, pero tamén ecos da África, de Brasil... É un disco de músicas do mundo.

-O desespero non vén por como está a música a día de hoxe?

-O desespero é un berro, para deixar claro que aquí estamos, nesta profesión de facer música, que é moi difícil. Pero é tamén un canto á esperanza. De feito o último tema do disco chámase A esperanza do desespero. Esas dúas palabras están moi presentes no disco, aínda que cada canción é un mundo e non se parece á anterior.

-Que queda de Loretta Martin neste traballo?

-Sempre hai algo de Loretta Martin. E neste disco con máis motivo, xa que está Fran Sanz no baixo e na produción, que xa estaba comigo na época de Loretta Martin. Aquela música e aquel espírito están dentro de este disco.

-E había algo deste son actual en Loretta Martin?

-Totalmente. De feito Loretta Martin xa tiña unha chiscadela moi ecléctica. Tiña un estilo moi marcado polo funk, pero Brasil e África sempre estiveron moi presentes na nosa música, como a música portuguesa ou a galega. O que pasa é que agora pesa máis ese eclecticismo en este disco, porque hai máis variedade. Como galego, sempre estiven aberto para o mundo. A miña música non é nada rexionalista, senón que está aberta a todas as influencias posibles.

-Di que o disco é en certa medida unha homenaxe a Narf.

-É que con Narf sempre compartín moitas influencias musicais. Éramos moi amigos e segue estando moi presente para min. Boa parte deste disco fala de Narf ou está dedicado a el. Educounos musicalmente e é unha mágoa que moitos non chegaran a coñecelo. Creo que se lle valorou moi pouco. E cando estaba na mellor época artística, deixounos. Tardouse moito en darlle valor ao que facía.

Conoce nuestra newsletter con toda la actualidad de Santiago

Hemos creado para ti una selección de noticias de la ciudad y su área metropolitana para que las recibas en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

Brais Morán: «A miña música non é nada rexionalista»