Alí, deitadiña sobre a cadeira de cámping baixo a sombra centenaria dunha sobreira e na soidade máis absoluta da súa “leira aparcamento” estaba ela, coma unha retratista de almas removendo pousos labregos e cabalgando polas veigas do nihilismo. A caligrafía das súas pestanas quedaron pechadas nun sono inocente. Naquel lugar, de soños dentro doutros soños atopou o seu santuario interior e tiña o respecto do aire que anda entre a rosa. Canta poesía gardaba a súa faciana e a súa voz calada e silenciosa, todo era coma o corazón dun souto infinito. Pero o mundo muda e hai momentos de eternidade que inventan o instante e revelan o futuro dun soño antigo como a súa epopea de amor co naturalista Thoreau.
A existencia espertaba, facíase canto das aves e serenata labrega na terra. Aquela paixón disolvente coma o vento do desxeo do mes de marzo, era nova e pura, como cando se inflaman os fogos esquecidos. Por riba deles, os silencios da natureza en frauta toscana pintaban de branco ese tesouro de riqueza muda. O río, tiña ese embriagante sabor de colo de nai no que ela podía mergullarse nunha sonata de Chopin, adormecer ou acubillarse. Paraísos de místicos lugares cheos de repouso e apracible calma e todas as súas palabras as ancoraba para sempre no seu libro de morriñas que é o que cada día escribía coa tinta do seu corazón. A luz na tardiña xa caía oblicua, era esquiva coma o bosón de Higgs e xusto na pausa dun relanzo sombreado dese ritual ancestral, os soños daquela muller voaron coma paxaros por riba da cortiza. Espertou poñendo cara de estar chuchando limóns e xa non tiña poesía de acuarela xaponesa, tan só, prosa de epitafio. Saíndo daquela néboa afrodisíaca, ergueuse da cadeira de cámping coa súa viseira de Pokémon, pantalón de chándal azul sulfato, faldriqueira nos cadrís... e levitando en procesións celtas cos sons dos coches e da música de Panorama, dixo: cómo me gusta a min a natureza, a vida labrega, sen formalismos!
Porque ata dos bosques fuxe o silencio.
José Manuel Míllara Pérez. Mestre Xubilado. 65 anos. Vigo.