O regreso do ex monarca supuxo toda unha revolución. Non só en Sanxenxo, lugar ao que decidiu volver. Todo o país, e parte do mundo, están pendentes de como foi a súa estancia na «casa» despois de tanto tempo e despois de todo o que pasou.
Ía alguén pensar que a sociedade non desexa saber? Está fóra de toda dúbida. E quen nos representa nese labor de interrogadores? Pois os xornalistas. A xornada, con todo, desenvolveuse de maneira extremadamente tranquila para levar dous anos agardando pola mesma. Con todo, a sede de información era notable. Os medios ansiaban declaracións, por iso lle preguntaron. Máis que pola saúde, polo seu estado, pola regata... fixérono polo reencontro coa familia. O rei, natural por definición, quizais querendo contaxiarse da retranca galega, convidou cun «pregunta, pregunta», ao que seguiu unha repetición do interrogante sobre a xuntanza coa estirpe. E o emérito xefe do Estado dixo: eu estou aquí.
Xusto aí se encontra o importante da cuestión, que non é outra que «el está aquí». Así que, obviamente, queremos saber, escoitalo, nunha comparecencia oficial, que nos faga crer que toma esta patria en serio. Porque, sinceramente, isto paréceme unha trapallada. Tantos anos vindo pola terra ha saber ben o que quero dicir con isto. Non nos serve un «me he equivocado» informal, con cara de pena.
Se quere que o labor desenvolvido nos seus anos en activo non quede lixado, ten que encargarse de que así sexa. Mais esa non é unha encomenda que se poida delegar.