As persoas presentan diversas capacidades. Forman parte do que algúns chaman a personalidade; outros a idiosincrasia. Cando medramos, aprendemos a tomar decisións e adaptarnos aos cambios no medio, as circunstancias e as continxencias. Non obstante, algúns ambientes moi diferenciados da vida cotiá tamén requiren un esforzo da propia institución para facilitar esta adaptación. As persoas con discapacidade aprenderon ao longo das súas vidas a superar moitas adversidades, pero a universidade, como un medio altamente diferenciado da vida cotiá, debe flexionar os seus medios e procesos para acomodar a diversidade cidadá. Debemos ser capaces de crear espazos amplos de convivencia. Máis de 8.000 alumnos con discapacidade realizan estudos oficiais este ano na UNED. Para facilitar esta confluencia de intereses, temos o Centro de Atención a Universitarios con Discapacidade, coñecido como Unidis, que fai a mediación entre alumnado, profesorado, xestores, administradores, titores, técnicos de varios servizos, como deseño arquitectónico, apoio tecnolóxico, editorial, biblioteca, produción audiovisual, etc. O noso papel é parte dun mecanismo complexo no que participan todos os membros da comunidade universitaria, contribuíndo así ao desenvolvemento dunha cultura de inclusión. Ademais da conformidade coa lexislación, proporcionan outros puntos de vista, outras voces e outras formas de actuar no coñecemento, na comunicación e na ciencia. Xeran admiración e orgullo en toda a institución. E aínda así, a proporción de estudantes universitarios con discapacidade aínda está lonxe dos datos xerais. Por iso, seguimos insistindo. É unha cuestión de Dereitos e de Xustiza.