Reunión de pastores

Marcos Guimarey ARGUMENTARIO

OURENSE

15 nov 2020 . Actualizado a las 05:00 h.

Estaban os pastores reunidos preto dun manancial de auga quente á beira do río Miño, que baixa caladiño fronte a uns alpendres queimados. Anos atrás xuntaban á xente de aquí e de acolá que viñan a sanar coas augas quentes, pero levan tempo os tizóns sen uso por parte das veciñas. Nunca houbo vontade de arranxar o que se esmorece, e alí os pastores sentan no prado para falar do grande problema que é o lobo, que papa nos años e papa nas cabuxas.

Un dos pastores, quen tivera trato co lobo, repasa fronte ao río a traxedia de Narciso, co risco de namorarse de si mesmo. Cantor de Séneca, toma a palabra e di: eu e outro que non sexas ti, repartiremos o pelexo. O consello deixa de escoitalo, el é exemplo de nada; cando tivo que quedar co rabaño pediulle ao amo outras terras nas que pastorear, para non ter que mirarse ao espello. Entón, toma a palabra outro pastor, que camiñou un tempo coas churras, pero agora vai coas meiriñas; o que menos lle importa son as ovellas, é a la que rapa á que lle da aprecio. Propón que sexa a sorteo o que vaia fronte o lobo, mentres el carda na la.

O pastor co rabaño maior, lector de Carlos Marx, fala e ofrécese voluntario a vencer ao lobo. Sabe que dorme nunha rúa peonil e non lle teme á manda coa que se xunta, que son tres. Só precisa da vontade do resto. Pasa outro pastor, camiño da Ziralla; non para, pero saúda oufano. Di que conten con el, pero que non malgasten os cartuchos, que hai outro cubil no Progreso, caza maior.