Celia Nieto Aunque recuerda decenas de remedios que aprendió de su madre y de su abuela, Celia tiene dos más que comprobados: «Para os empanadizos que saen nos dedos, poñer cascos de cebola quentes da sarten, e quédanche limpiños. E cando se che poñen malas as encías botas un pouquiño de romero a quecer nunha potiña con viño tinto e unha areíñas de sal, fás unhas gárgaras e quédache a boca limpiña de todo. E o allo e a cebola serven para moitísimas cousas, son boísimos». teresa rodríguez Todo lo que sabe sobre remedios con hierbas le viene de herencia de su madre «e supoño que ela o aprendería da aboa», apunta. Reconoce que también ha trasladado sus conocimientos a sus hijos «e aínda que os dous os usan, ao meu fillo gústanlle moitísimo». Para ella las hierbas más aprovechables cotidianamente son «a herba luisa para o estómago, a malva para as feridas con un emplasto despois de poñela na calor ou fervela, a albahaca, o orégano e o malvarisco». Contemplacion fernández Reconoce que sus hijos alguna vez se han reído de sus remedios caseros, Contemplación es una firme defensora de las hierbas medicinales. «Cando me doía a barriga de pequena e decían que eran lombrices, a miña mamá untábame con aceite e ruda e pasábame. Eu téñoa sempre na horta da casa, como o romero que é unha das mellores herbas que hai e cura case todo o que teñas. Para o catarro, en infusión de romero con un pouco de mel, e de seguro que mellora».