El Brujo e os sons do auditorio

OURENSE

ANACOS | O |

28 feb 2007 . Actualizado a las 06:00 h.

CONFORME se vai consolidando a programación do Auditorio de Ourense e os cidadáns tiran de telemática para conseguir as súas entradas e ver aquilo do que gostan vaise facendo realidade e comprobando o que hai anos se decía: que a cidade, e a provincia porque son todos os que se benefician desta programación, precisaba hai tempo un espazo a xeito para a súas necesidades culturais e para a demanda dos cidadáns. A resposta que están tendo as actividades, agás contadas excepcións, amosa que os ourensáns debecían por un auditorio. A grande asinatura pendente parece pasar por conseguir que o son e a acústica non se convirtan nos grandes protagonistas. A episodios anteriores hai que engadirlle agora a vergonza que deberon pasar, e se non a pasaron algo vai mal, os responsables do Auditorio e de Caixanova na representación de «Los Misterios del Quijote o el Ingenioso Caballero de la Palabra». Rafael Álvarez, El Brujo, suspendeu temporalmente a su representación no auditorio polo ruido da sala -«que pasa que son las máquinas que tienen los empleados para los refrescos», «es que Caixanova tiene esto así siempre», «¿qué pasa, que aquí hacen teatro cada cinco años». Ca mestría que o caracteriza e que lle ten valido para gañar premios como a Medalla ó Mérito de Bellas Artes no 2002 en poucas palabras El Brujo puxo en sorna todo o sistema sen máis esforzo que o uso do seu inxenio ca linguaxe-. A súa contrastada profesionalidade levouno a continuar e rematar a representación por máis que non se diron arranxado as cousas. O cal foi un acontecemento para os que alí estaban porque puderon disfrutar dun espectáculo inesquencible no que a improvisación e a montaxe prevista se mesturaron de tal forma que nunca saberemos cal era cal. E xa saben: «El grial es la palabra» (Rafael Álvarez dixit).