Baltar, Aznar, la historia

OURENSE

DIARIO DE AURIA | O |

23 abr 2004 . Actualizado a las 07:00 h.

EN ABRIL, que é un mes proclive a úlceras e desengaños, Auria esperta coa súa mandolina de terrazas e cañas e patatitas fritas. Esperta e contempla: o bonobús, a oposición e o goberno sempre en lábil disintonía, o virrei cantando loas á república e aos republicanos, a moción de censura de Verín e os despachos que non teñen -argumenta o novo alclade- nin folios nin guías de teléfono nin grapadoras. Eu quédome coas palabras cordiais de Manuel Marín, o presidente do Congreso dos deputados: diálogo, construcción, respeto. Esas cositas correctas que tanto le gustan a Zapatero. Vamos a empacharnos con tanta correccion, coño. A veces prefiero al Pachi. Muchas veces prefiero al Pachi. Que es un José Bono pasado por el tamiz do Carballiño. A mí, no sé a ustedes, me empalaga tanto buen rollo del gobierno Zapatero. Non, a Aznar non o boto de menos. Aznar ten que aprender de Baltar: o virrei nunca telefonearía a Bush. O virrei sería o primeiro en apoiar a decisión soberana del pueblo español (que fue el que salió a la calle). Porque Baltar gobierna para «el pueblo» y Aznar quiso gobernar para la historia. Pero ni la historia ni el pueblo lo recordarán.