«Váyase, señor Mazón, y con usted el presidente que dijo: ''Si quieren ayuda, que la pidan''»
OPINIÓN
Cando deixar de ser estudante non chega
Hai un tempo, os pisos de estudantes eran só unha etapa. Un lugar de paso, de liberdade e aprendizaxe, antes de comezar a vida adulta. Pero hoxe, moitos de nós xa non somos estudantes e seguimos vivindo neses mesmos pisos: compartindo cuartos, facendo contas cada mes e preguntándonos cando poderemos chamar casa a algo propio.
Traballamos, temos títulos, facemos todo ben, pero os soldos non chegan e os prezos non baixan. A independencia converteuse nun luxo e non nun dereito. A palabra vivenda perdeu o seu sentido máis básico: vivir con dignidade.
Hai quen di que somos a xeración que non quere esforzarse, pero o certo é que vivimos nun sistema que non nos deixa avanzar. Queremos estabilidade, pero só atopamos contratos curtos e alugueiros imposibles.
Quizais o problema non sexa que non maduramos, senón que non nos deixan facelo. Xiana Souto Picos. Santiago.
Apoio a alumnos con necesidades especiais
Como nai dunha nena con NEE (necesidades educativas especiais), síntome rexeitada e ignorada. Énchense a boca falando de inclusión, presumindo de que Galicia é a única comunidade autónoma onde os nenos e nenas con discapacidade computan como dobre ou triplo, pero despois non o levan a cabo, baseado nunha lei que para min ten unha libre interpretación en función da cara da moeda.
O ano pasado contábamos cun apoio en educación infantil: un mestre a tempo completo (este ano só medio titor para a clase de 3º) e medio PT (pedagoxía terapéutica) para traballar con dous nenos. Todo iso desapareceu.
Cada curso aumentan as necesidades, cada vez hai máis diversidade na aula pero hai menos mestres de apoio. Isto non solo prexudica aos alumnos con NEE, tamén a aqueles que non teñen dificultades, xa que a atención non va a ser a mesma. O Mestre Martínez Alonso (Mos), sendo un centro de atención preferente (institución académica para facilitar a normalización dos procesos de escolarización para alumnos con necesidades especiais), conta con menos recursos que outro centro que non o é. Despois de dous meses de curso, a data do 27 de outubro dende inspección confirman que non van a enviar a ningún profesor máis, nin medio, nin enteiro. Montse Rodríguez García. localidad.
Váyase, señor Mazón
Y con usted, todos aquellos políticos que no han estado a la altura de su deber, ni del dolor, ni de la responsabilidad. No se gobierna con discursos, ni se ampara la desgracia con cintas y sonrisas. Se gobierna con previsión, con alma y con respeto, y eso, señor, faltó. Váyase, señor Mazón, y, con usted, el presidente del Gobierno que dijo: «Si quieren ayuda, que la pidan». Juan Lojo. A Coruña.
Conmovido un año después
Mazón, dicen, ha empezado a mostrarse «conmovido»… un año después y ante los familiares de las víctimas. Y ni aun así ha reaccionado su jefe, que tendría que haberlo removido ya entonces de su cargo. Martín Sagrera.