Gorbachov: un pasado relegado

Emilio Grandío Seoane PROFESOR TITULAR DE HISTORIA CONTEMPORÁNEA NA USC

OPINIÓN

María Pedreda

02 sep 2022 . Actualizado a las 05:00 h.

Hai persoas que a historia pasa por riba delas. Que semella que o tempo as borrou. As mortes son o derradeiro alegato da súa obra, a última defensa das súas accións, antes de que chegue a quenda da historia. O seu recordo, a memoria deles, sérvenos para facer un exercicio de autocrítica.

Na metade dos oitenta do pasado século, a Unión Soviética era unha pesada maquinaria de discurso rutinario que tiña como icona principal o liderado dun gris Leónidas Breznev (1966-1982), sucedido nunha continuista vellez cos Andropov (82-84) e Chernienko (84-85). Seica a Unión Soviética non, pero o mundo continuaba a xirar.

As fendas do sistema soviético atopábanse precisamente na incapacidade de cambiar de marcha e competir no novo mundo globalizado. Pero tamén había unha crise de recoñecemento naquel recordo do vello poder mundial. Aquela era unha fachada que combinaba a ausencia de autocrítica co rito idealizado das conquistas da Revolución de outubro: como fondo de escenario, a bandeira do mito; como banda sonora, o seu precioso himno nacional.