Por que se suicida a xente moza?

Rosa Cerqueiro Landín MOVEMENTO GALEGO DA SAÚDE MENTAL

OPINIÓN

CESAR TOIMIL

17 jun 2022 . Actualizado a las 05:00 h.

De seguro é unha pregunta que todas e todos nos facemos cada vez que se coñece unha morte por suicidio, e máis aínda se a persoa falecida era nova. Facernos esta pregunta ten que ver, ou vai acompañada, de reaccións de perplexidade, desacougo ou pura incomprensión. Detrás de cada morte hai unha persoa, cunhas circunstancias concretas, uns acontecementos biográficos, un entorno relacional e unhas características persoais que nun tempo determinado conflúen e se acumulan de tal modo que poden aumentar a posibilidade de risco suicida.

En calquera caso, derrúbase o mito da infancia feliz, do mesmo xeito que debera derrubarse o mito da adolescencia conflitiva ou a mocidade superficial. Hai un monto de sufrimento tal en tantas persoas que poden chegar a ver o suicidio como unha forma de deixar de sufrir. Temos que insistir que hai posibilidades de atención en momentos de especial vulnerabilidade; de que hai persoas no entorno próximo e tamén profesionais dispostos a escoitar e axudar.

Pero como sociedade non debemos mirar a outro lado, quedándonos coa idea de que o suicidio é algo individual. Non podemos eludir a nosa responsabilidade colectiva no problema e na solución. Porque existe un contexto social no que a mocidade desenvolve a súa vida. E existen determinantes estruturais que causan o profundo malestar de vivir en determinadas condicións.