Unicef, 75 anos

Xosé María Torres FARMACÉUTICO E MEMBRO DE FARMAMUNDI

OPINIÓN

Denis Balibouse | Reuters

22 dic 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

O pasado 11 de decembro Unicef, a axencia de Nacións Unidas responsable de axudar a nenos de todo o mundo, fixo 75 anos. Sorprende a escasa repercusión mediática deste aniversario, a pesar de ser a axencia da ONU de maior prestixio e coñecemento público, superando ao da OMS (saúde), Unesco (educación), FAO (agricultura e alimentación), ACNUR (refuxiados), PMA (Programa Mundial de Alimentos), PNUMA (medio ambiente)... e por suposto moitísimo máis que os maléficos Fondo Monetario Internacional e Banco Mundial.

Unicef naceu en 1946 co nome de Fondo Internacional de Emerxencia de Nacións Unidas para a Infancia (de aí as siglas de Unicef) para proporcionar axuda humanitaria aos nenos europeos despois da terrible Segunda Guerra Mundial. En 1953 sumou como obxectivo a promoción dos dereitos da infancia. Con sede en Nova York, recibiu en 1965 o Premio Nobel da Paz, e en 1989 acadou un notable éxito: a aprobación da Convención dos Dereitos do Neno. Hoxe traballa en 193 territorios.

En España existe o Comité Español de Unicef, publicitada como Unicef, unha confusión, pois é unha entidade privada, unha ONG podemos dicir. E conta cunha base social notable, máis de 400.000 persoas, o que a sitúa entre as tres entidades de maior apoio, xunto con Cruz Vermella e Médicos Sen Fronteiras, das que se diferenza en traballar sen o control gobernamental da Cruz Vermella, e carecer do divismo de Médicos Sen Fronteiras. Máis aló, ten unha aparencia institucional e o seu obxectivo primario, a infancia, consegue unha imaxe tenra e positiva.