Hai galegos en todas partes. O mundo, en realidade, é unha colonia galega. E todos distintos, como as palabras. En Verín, por exemplo, temos unha voz para sinalar á persoa escasamente espelida: mouco. Se consultas o dicionario da RAG verás que o seu significado non é ese, senón «persoa que fala pouco, de poucas palabras». Non era o caso daquel auxiliar de voo que cubría a ruta Londres-Madrid a tarde que o Paco Mariló, o Bernardo e o Roque regresaron da capital inglesa. O primeiro que lles preguntou é se falaban inglés. Ao Roque, concretamente: You speak english? O Roque mirouno con estrañeza e o Mariló, que de inglés sabe dabondo, díxolle: «Pregunta se sabemos inglés, Roque». O Roque contestou: «Dille que si». O auxiliar atendeu de marabilla aos tres verineses no traxecto. Aínda hoxe ignoramos o motivo. Gin-tonics, viño, algún bocadillo, e sen deixar de falar en inglés. O Mariló dicía a todo yes, yes. O Roque e o Bernardo, tamén. O auxiliar debía sentirse moi só que pasou media viaxe a carón dos tres verinenses. Era alto, loiro, de ollos azuis. «Este debe ser sueco», comentou o Roque mentres bambeaba un gin con pouca tónica. O Bernardo dixo que non, que era inglés de Londres. «De London», aclarou o Mariló amosando o seu coñecemento da lingua inglesa. De cando en vez levantaba a man. Acudía o auxiliar. O Mariló sinalaba o vaso baleiro e, presto, aquel home servicial traía provisións para aplacar a sede. Aterrou o voo en Barajas. O Roque adoecía por saír. Díxolle ao Mariló: «Neno, pregúntalle a este mouco se saímos por diante ou por tras». Sen que o Mariló abrise a boca, o auxiliar falou sinalando unha porta: «Poden saír vostedes por aquí». Hai galegos en todas partes.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
47 votos
Comentarios

London