Quessada en Quesada


Cónstame que hai xeógrafos que non sitúan ben no mapa a vila de Quesada, capital dun concello que conta con 5.300 habitantes, na provincia de Jaén, de cheo no parque natural de Cazorla, Segura e Las Villas. Cónstame tamén que hai moita xente, fóra de Andalucía, que, polas súas inquedanzas éticas e artísticas, ten noticia de que nesa pequena vila existe un museo singular que acolle a pintura de Rafael Zabaleta e o fondo documental e literario (desde 2015) de Miguel Hernández. Lémbrese que en Quesada naceu Josefina Manresa, esposa, musa e anxo custodio dos papeis do autor de Viento del pueblo e doutros títulos esenciais da poesía europea do século XX. Algúns tamén lembrarán que Xaime Quessada, o noso gran artista (1937?2007), nalgunhas das súas lostregantes conversas, afirmaba que os seus devanceiros eran andaluces, de Quesada. Pois ben, agora, trece anos despois do seu pasamento, o noso Xaime volve ás raíces, á terra dos seus devanceiros.

En efecto, no Museo de Quesada -nese nobre e prodixioso museo- expóñense, de Xaime Quessada, 33 cadros e tres esculturas, mostra que foi inaugurada o 22 de febreiro e será clausurada o 10 de maio. Son os seus comisarios Ángel Llorente e José Gómez Alén, secretario da Fundación Xaime Quessada Blanco (Ourense). Está no prelo o catálogo da mostra, que ofrece estudos de Xesús Alonso Montero e Darío Villanueva, alén dun traballo dos dous comisarios.

Estou convencido de que os «andaluces de Jaén, / aceituneros altivos» gozarán non pouco ó contemplaren a riqueza, a polifacecia, a fantasía e a forza daquel gran artista plástico que foi Xaime Quessada, un Xaime Quessada que se atopará confortado na compaña dos libros, dos manuscritos e das cancións de Miguel Hernández. Non hai moito Hernández foi agraviado, en Madrid, feito que, de vivir o noso pintor, provocaría un elocuente cadro de denuncia, musa tan presente nel.

Con señardades dese imposible cadro, a min confórtame a carta do alcalde de Quesada, Manuel Vallejo Laso, ó alcalde de Madrid, José Luis Martínez Almeida. Na ponderada carta convídao coa máxima cortesía a visitar o museo, non sen antes estampar esta nobre e elemental reflexión: «Entendemos que quienes nos dedicamos al servicio público, con independencia de nuestras diferencias ideológicas, normalizadas en un sistema democrático por el que luchó y dio su vida el poeta Miguel Hernández, compartimos estos valores y principios que debemos proteger y respetar, como parte de un legado cultural y humanístico de primer orden».

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
2 votos
Comentarios

Quessada en Quesada