Nos lindeiros da saturación

Álvaro Xosé López Mira FIRMA INVITADA

OPINIÓN

13 nov 2019 . Actualizado a las 05:00 h.

Sería posible dicilo de forma moito máis ruda que no título. Como é posible que as actuais elites políticas españolas, novas e -seguindo o discutible tópico- ben formadas, desprezando o feito de que son vistas como un grande problema pola súa propia cidadanía (unha constante nas últimas enquisas do CIS), conseguiran que a «festa da democracia» se transformase nun sobreesforzo que centos de milleiros de electores (uns seis puntos menos de participación, a falta do voto CERA) decidiron non afrontar? Son verdadeiramente conscientes de que ese punto de vista da cidadanía pode seguir avanzando ata poñer en perigo o propio modelo democrático que eles representan? Xa antes do 10N a percepción era de inanidade, banalidade, futilidade e ata frivolidade, e os resultados, simplemente, confirmárono. Saturación electoral.

Como pode unha egolatría sen límites, elemento común desas mesmas elites, cegar aos seus líderes ata o extremo de rachar as costuras do sistema político español e converter a súa Constitución nun farrapo vello e inservible que, porén, non están dispostos a reformar para adaptar á realidade social deste século? Será certo que os deuses, os egos dos hiperlíderes neste caso, cegan aos que queren perder? Cómpre preguntarse se algún deles terá unha mínima vocación de servizo público e a dignidade persoal de comprender que o soberano que ispe ao emperador é outro. Pregúntenlle a Rivera. Saturación de liderado.

A ese liderado fíase toda a sorte do partido, de tal xeito que estes non existen como organizacións democráticas, xa que a discrepancia interna está prohibida de facto, polo que a topetada é máis profunda e traumática cando o caudillo fracasa. De calquera modo, tamén hai que salientar que o electorado español, tradicionalmente, castigaba a discrepancia interna e apostaba por modelos de partido monolíticos e xerarquizados que fomentaban ese hiperliderado. Acaso a actual fragmentación parlamentaria é produto dun cambio de actitude neste sentido? Nese suposto, ata onde pode chegar a oferta de opcións, cerca de vinte desde o domingo no Congreso, sen que se produza unha fartura que inviabilice a formación de Goberno, malia os extraordinarios réditos que seguen recibindo PP e PSOE do sistema electoral? Saturación de forzas políticas con representación.