Soños sen tabaco


Se tivese que medir a forza de vontade ao longo da miña vida, sospeito que na escala dos méritos salientarían os intentos para deixar de fumar, que non foron poucos até que o conseguín, agardo que definitivamente. Xa sabemos que Groucho, con respecto ao tema, dicía que deixar de fumar era o máis doado do mundo, porque el xa o deixara miles de veces. Vén isto a conto porque o outro día, no paseo de Barraña, vin dous turistas parados diante dun deses carteis Praias sen fume da Consellería de Sanidade. Axiña puxen a antena porque a muller avisaba o home de que el non ía poder fumar na praia, algo que o alporizou e lle fixo xuramentar polo alto. Non leron a letra miúda, talvez por estar en galego ou por preguiza. Pero se o fixesen comprobarían de que só se trata dunha campaña para concienciar contra o tabaquismo. Con todo, o resultado funcionou, porque no cartel o cigarro está cruzado por unha raia en vermello dentro dun círculo branco, algo que crea o efecto disuasorio dun sinal de prohibición, acerto, sen dúbida, dos publicistas. Non vou amosar a miña solidariedade con quen fuma, aínda que sei que a cada volta o ten máis complicado. O que está claro é que estamos a un paso dunha prohibición máis ca probable tamén nos nosos areais, algo que hai uns anos nos parecería imposible, como tamén lles parece agora aos máis novos o feito de que antes fumásemos dentro das clases, mesmo nos hospitais. Estou convencido de que os habitantes dun futuro non moi afastado ficarán abraiados coas películas en branco e negro esvaecidas de fume e entenderán que o noso era unha sorte de suicidio colectivo. E poida que teñan razón, mais eu, despois de vinte e cinco anos sen fumar, aínda contaminado por ese desexo, sigo soñando que fumo, mentres non me prohiban soñar.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
29 votos
Tags
Comentarios

Soños sen tabaco