A OCU e a síndrome de Robin Hood


Na infancia gozamos cos triunfos do pequeno David contra o xigante Goliat ou do aventureiro Ulises contra o ciclope Polifemo; tamén coa lenda das andanzas, no bosque de Nottingham (Inglaterra), dun proscrito que roubaba aos ricos e repartía os cartos aos pobres: Robin Hood.

Por iso, as noticias que aseguran a grande calidade de cremas faciais de marcas brancas a 3 euros, ou que un produto vendido nos establecementos de distribución recoñecidos teñan mellor relación calidade/prezo, batendo a produtos máis caros, comportan ese espírito xusticeiro.

Algo así ocorreu o pasado 30 de maio. A Organización de Consumidores e Usuarios (OCU) analizou protectores solares pediátricos, un tema candente para calquera pai e nai. Non é cuestión banal: a FDA, a axencia estadounidense de alimentos e medicinas, equipara hoxe os protectores solares ás medicinas en materia de seguridade. A razón é que a radiación solar produce danos na pel: manchas, arrogas, queimaduras... ata tumores e incluso o temido melanoma. O chamativo foi que a marca Babaria posicionada na gama media comercializaba un produto con factor solar 50, que era de só 30; e que Isdín, na que se focalizou a polémica por ser líder no mercado español, da gamma media-alta, vendía un produto con factor 50 que rendía só protección de 15.

Fraude? Defecto? As marcas negaron calquera problema e o Ministerio de Sanidade reclamou información exhaustiva ás tres entidades.

Pasado máis dun mes -tic-tac, tic-tac...- o ministerio emitiu o pasado luns, 8 de xullo, o seu ditame, no que desminte que os produtos denunciados pola OCU teñan defectos de fabricación ou que exista fraude. Resultado que algúns xa prevíamos: máis alá de non entender o interese da marca líder en España en enganar co factor de protección solar, tiñamos apreciado tres detalles:

1.- Ausencia de denuncias: se un pai lle aplica a un neno unha crema solar crendo que ten factor 50, pero que ten SPF 15, aparecerán queimaduras de inmediato. E os pais españois non se andan con chiquitas en materia de saúde; a preocupación polos nenos é continua nas consultas de médicos e pediatras.

2.- O Ministerio de Sanidade non lanzou alertas sanitarias, nin adoptou medidas cautelares (suspensión ou retirada dos produtos)

3.- A OCU mantén en secreto os laboratorios onde realiza as análises, o que impide discutir as súas capacidades técnicas reais.

As asociacións que defenden aos consumidores cumpren un papel esencial na nosa sociedade. E a OCU é unha das máis coñecidas, cunha historia de xa 45 anos. Pero non son infalibles. Tamén é certo que necesitan de cando en vez destapar algún suposto escándalo; é se é xusticeiro (os produtos baratos son bos, e os caros, malos) a cidadanía concederalle á entidade o premio Robin Hood.

Se despois a denuncia non se confirma, non pasa nada, o dano xa está feito e a promoción da revista da OCU realizada. Pero falamos de saúde. Conviña ser prudentes, que diría Baltasar Gracián.

MÁS INFORMACIÓN

Por Xosé María Torres Farmacéutico e membro de Farmamundi

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
7 votos
Comentarios

A OCU e a síndrome de Robin Hood