Rulfo e Cela


O chamado realismo máxico débelle moito ao escritor mexicano Juan Rulfo, que foi quen acertou a recrealo e vigorizalo ao xustapoñer con acerto motivos reais e fantásticos do seu mundo orixinario, como fixo na novela Pedro Páramo e nos contos de El llano en llamas. Así veu acreditalo o feito de que gañase o premio Príncipe de Asturias das Letras 1983, concedido por un xurado presidido por Pedro Laín Entralgo e composto por literatos de sona como Gonzalo Torrente Ballester, Miguel Delibes, Emilio Alarcos Llorach e Alonso Zamora Vicente. Un feito que desmentía a suposta reticencia dos escritores españois respecto dos latinoamericanos.

Por certo que Rulfo xa estivera en Oviedo o ano anterior (1982) como xurado do propio premio Príncipe de Asturias e explicara nunha conferencia as razóns do seu silencio literario e do seu entusiasmo pola antropoloxía. Pero o máis sorprendente foi o seu coñecemento dos escritores españois, entre os que destacaba a Camilo José Cela, que fora recibilo ao aeroporto asturiano. O mexicano dicía ver no escritor galego un futuro premio Nobel de Literatura. O vaticinio cumpriríase sete anos despois, en 1989.

Lonxe da soberbia dalgúns escritores latinoamericanos, Rulfo era respectuoso e amable con outros escritores españois coma Torrente Ballester, Luis Martín Santos, Rafael Sánchez Ferlosio, Juan Marsé, Juan Goytisolo e Miguel Delibes. De certo, a literatura latinoamericana parecíalle «estancada» desde Gabriel García Márquez, ao que lle recoñecía unha fantástica habilidade para escribir primorosamente sobre calquera cousa.

Non tiña a mesma paixón -ou ningunha- polo seu endeusado paisano Octavio Paz. De feito, había unha conversa que se repetía ente Rulfo e Bryce Echenique cada vez que este ía velo a México. «¿Que tal está agora a cultura aquí, Juan?», preguntáballe Bryce. E Rulfo, irónico, respondíalle sempre: «A cultura en México descansa en Paz».

Rulfo era moi estimado e querido por críticos literarios e filólogos, que vían nel o fondo dun realismo máxico feito dunha autenticidade allea á artificiosidade. E así era. Quizais por iso nunca foi discutido, malia contar cunha obra tan curta… pero magnífica!

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Comentarios

Rulfo e Cela