Gracias a Vox


Da auga mansa, líbreme Deus, porque da brava líbrome eu… Eis a sabia recomendación que daba María, a miña avoa labrega e analfabeta, que nunca se desprazou nun radio de máis de dez quilómetros desde a súa casa, agochada no fondo dun val no que se inspirou o Creador para amoblar o Paraíso. Ela entenderíame cando digo que estou contenta co balbordo xerado polo machismo rampante de Vox porque descubrín que estou rodeada de homes feministas. E se ben hai algo de rexouba no fondo do comentario, tamén debo recoñecer que hai unha sincera satisfacción. Algo está a mudar mesmo en quen non sabe que estaba mudando.

Grazas, Vox, por cometer a imprudencia de poñer o foco do debate político onde as feministas levamos tempo dicindo que está: na violencia contra as mulleres. Neste tempo viñamos advertindo de que a reacción contra o noso empoderamento e capacidade de mobilización estaba ás portas. Sabíamos que semellante vindicación nunca sería un camiño de rosas, pero esta saída das covas onde se coce a indignación misóxina, en plan manada, ven poñer as cousas no seu sitio.

As guerras que non se declaran son máis difíciles de repeler e a da insania machista que emerxeu na política andaluza (na española está por ver), cando menos remexeu a axenda pública e, grazas a Vox, as caretas están indo ao seu lugar. Pero tamén moitísimas persoas que non se sentían concernidas polo cambio que o feminismo pretende, hoxe saen en tromba e convencidas de en que lado están.

A boa nova é comprobar que, deste lado, somos moito máis que Vox.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
22 votos
Comentarios

Gracias a Vox